Zoeken

De wereld van Anna

Tag

zelfvertrouwen

Een kijkje in het leven van een cliënt (3)

20 april 2008

Vandaag was het een rustige dag. Wel begon het iets of wat slecht omdat ik een nare droom had. Ik droomde dat ik speed had gesnoven en een urinetest kreeg hier. Toen werd ik zo bang dat ik het van tevoren maar alvast eerlijk zei. De droom betekent dat ik me er toch wel ontzettend mee bezig hou. Vandaag zijn mijn opa en oma langs geweest, samen met ons mam. Was wel supergezellig. Ze hebben ook mijn stereo meegenomen. Vind ik ook onwijs fijn. Heb ook lekker in het zonnetje gezeten en kennis gemaakt met een paar mensen die op Jongvolwassene zitten. Ook merk ik dat ik echt uit mijn depressie aan het klimmen ben. De mevrouw bij ons is ontzettend depressief en ik herken een paar dingen van hoe ik een paar weken terug was. Ik zat nu tips te geven. Was wel heel apart. Ik wil ook even doelen opstellen voor deze week. 1. Niet meer snoepen. 2. Elke avond een rondje om het gebouw doen. 

21 april 2008

Ik had vannacht een behoorlijk realistische droom over mijn vader. Ik droomde dat hij de zorg op zich nam voor een paar verslaafde jongeren, waaronder ikzelf. Ik vind dit best vreemd want ik heb me de laatste tijd helemaal niet bezig gehouden met mijn vader ofzo. De droom heeft mijn dag voor de rest niet getekend ofzo. Heb vandaag gewandeld en ik ben naar crea geweest. Daar ben ik begonnen met het maken van een ketting. Vond dat wel super om te doen! Ook heb ik vandaag gefitnest. Dit beviel me ook zeer goed. Ik wil wel elk moment benutten waarin ik kan fitnessen. Ik merk echt dat het me ontzettend veel goed doet. Ik ben wel benieuwd of ik morgen niet ontzettend veel spierpijn krijg, maar dat zie ik dan wel. Voor de rest is het veel wachten totdat ik naar Jongvolwassenen kan. Ik hoop echt dat het snel gaat gebeuren, maar ik denk het niet. Ik verveel me hier op de Detox wel ontzettend. 

22 april 2008

Mij is gevraagd door mijn verantwoordelijk behandelaar om op te schrijven wat ik hier wil bereiken. Dat zijn de volgende dingen:

  • Clean blijven 
  • Mijn moederrol verbeteren
  • Zelfstandiger worden
  • Structuur opbouwen
  • Leren omgaan met mijn ADHD
  • Zelfvertrouwen krijgen
  • Minder zwart/wit denken
  • Conditie opbouwen
  • Mijn verleden verwerken
  • Impulsiviteit in controle houden
  • Voor mezelf opkomen

Ik ben ontzettend moe, dus ik hou het kort. Ik heb vandaag mijn ketting afgemaakt, gefitnest en gewandeld, en net even naar het Atrium geweest. Ik ga nu slapen.

Tegenwoordig heb ik nog steeds heel levendige en realistische dromen, maar deze gaan gelukkig niet meer over drugs. In die periode speelde drugs uiteraard nog een heel belangrijke rol in mijn leven. Ik was net anderhalve maand clean. De zucht was toen nog heel erg heftig. Het is moeilijk om af te kicken. Wat zeg ik? Héél moeilijk. Ik droom nog wel regelmatig over mijn vader, maar dat vind ik eigenlijk niet meer dan logisch. Een vader die al zo lang buiten beeld is, dat maakt nu eenmaal heel veel indruk.

In dit dagboek komen vaak bestraffingen van mezelf vóór mezelf naar voren als het gaat om mijn gewicht. De dingen die ik lees (en dus zelf geschreven heb) zijn kwetsend en onaardig. Ik vergeet vaak hoeveel moeite ik had met eten en mijn gewicht toen ik jonger was. Ik weet nog dat ik het alleen maar een fijne bijkomstigheid vond dat je van speed heel veel afvalt. Ik vond mezelf mooi toen ik dun was. Ik vond het fijn als mensen me vroegen of ik ziek was, omdat ik zo verschrikkelijk dun was. Ik vond het fijn als ze me vroegen of ik anorexia had. Ik vond het fijn om eindelijk niet meer dik te zijn. Vanwege agressieproblemen had ik antipsychotica gekregen. Ik heb denk ik wel honderd keer gevraagd of ik van dit medicijn zou aankomen (net zoals ik dat vroeg bij alle andere medicatie). Ze zeiden nee, maar het antwoord was overduidelijk ja. Door de Dipiperon voelde ik het niet meer aan wanneer ik vol zat. Ik bleef dus maar eten, en ik kwam heel veel aan. Verschrikkelijk vond ik het. Ik was helemaal niet blij met mezelf. Ik vond mezelf walgelijk. Verdrietig om zulke dingen terug te lezen. Ik ben nu blij met het lichaam wat ik heb. Het kan me gestolen worden of er een paar kilo’s bijkomen. Het kan me gestolen worden als ik afval. Ik ben nu blij met hoe ik eruit zie en met wie ik ben.

De doelen die ik destijds heb opgesteld heb ik voor het merendeel wel behaald. Natuurlijk vind ik het nog steeds moeilijk om altijd zelfverzekerd te zijn, om genuanceerd na te denken en om assertief te zijn, maar goed.. wie heeft er nou niet bepaalde karaktereigenschappen die niet altijd even positief zijn? Niemand toch? Ik functioneer prima, ook al heb ik een aantal zwakke punten. Ik ben ook maar een mens! 🙂

All sins tend to be addictive, and the terminal point of addiction is damnation.

Over wiskunde & statistiek

The true sign of intelligence is not knowledge but imagination.

‘Ik krijg toch niet heel veel Engels, statistiek en wiskunde, hè’, vroeg ik alvorens ik aan het convenantprogramma bij de Universiteit van Tilburg begon. Het convenantprogramma hield in dat je het pre-masterprogramma in het afstudeerjaar (bij de hogeschool) zou gaan volgen. Pre-master wordt op zichzelf al als een heel zwaar schooljaar beschouwd, laat staan dat je ook nog even moet afstuderen! Maar goed, daar maakte ik me allemaal niet echt zorgen om, zolang het maar geen Engelse studie was met heel veel wiskunde en statistiek. De studie-adviseur verzekerde me er van dat het echt allemaal wel meeviel.

No way dat het meeviel! Al tijdens het eerste blok kreeg ik les – en moest ik literatuur leren – op een hoog niveau Engels. De paniek sloeg keihard toe, het eerste blok bij de universiteit. Als ik de universiteit niet zou halen, dan zou ik tegelijkertijd mijn hbo niet dit jaar gaan halen. Dan zou ik een studievertraging op gaan lopen. Waarom was ik nou ook zo stom geweest om dit zo graag te willen? Waarom moest en zou ik sociologie gaan volgen? Ik heb het denk ik wel 100 keer willen opgeven. Ik heb gejankt als een klein kind. Ik was zo boos! Boos op mezelf, want ik kon dit niet. Ik was niet intelligent genoeg. Ik kan niet in het Engels leren!

In blok één kreeg ik ook nog eens wiskunde. Ik begreep er al helemaal niets van op MAVO-niveau. Ik had al jaren geen wiskunde gevolgd, en nu moest ik opeens binnen zeven weken wiskunde op VWO-niveau gaan beheersen. In blok twee kwam statistiek aan de beurt, net zoals in blok drie. En in blok vier moest ik het gaan toepassen in de praktijk. Ik moest een statistisch onderzoek gaan doen.

Wiskunde en statistiek. Het zijn twee woorden die misschien voor anderen helemaal niets betekenen. Gewoon studie gerelateerde woorden. Gewoon twee vakken. Maar voor mij?

Voor mij betekenen wiskunde en statistiek: hoop, doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen.

Waarom? Het zijn die twee dingen waarvan ik heel mijn leven zeker wist dat ik het niet kon. Twee dingen waarvan iedereen dacht dat ik het niet kon. Iedereen hield zijn adem in toen ik hen vertelde dat ik wiskunde en statistiek (in het Engels) kreeg op de universiteit. De eerste Engelse toets moest ik herkansen, maar uiteindelijk heb ik hier een zeven voor gehaald. De statistiek- en wiskundevakken heb ik allemaal in één keer gehaald. Nou, bak een taart en vier het, zou je kunnen zeggen. Maar dit betekende echt heel veel voor mij. Het betekent voor mij dat ik meer kan dan dat ik zelf kan beseffen. Het betekent dat ik niet moet opgeven. Het betekent dat ik hoop moet houden. Het betekent dat als ik maar hard genoeg ergens voor strijd, dat het me dan zal lukken. Het betekent meer dan alleen het halen van een tentamen. Het heeft mijn kijk op mijn toekomst toen veranderd. Ik moet me niet laten beperken door de dingen waarvan ik denk dat ik ze niet kan. Ik moet mijn leven leven zoals ik het zelf wil.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑