Zoeken

De wereld van Anna

Tag

verslaafd

Byebye old me..

Cliënten van Novadic-Kentron mogen geen drugs gebruiken, alcohol drinken en gokken, ongeacht wat hun eigen verslaving is. Er werd flink op gehamerd hoe onverstandig het is om alcohol te gaan drinken of te gaan gokken als je aan het herstellen bent van een drugsverslaving. Het gevaar ligt dan sowieso op de loer om teruggetrokken te worden in je verslaving. Alcohol zorgt dat je grenzen vervagen en de kans is dan vele malen groter om weer ja te zeggen tegen drugs. Anderzijds zou je ook als vervanging voor drugs veel alcohol kunnen gaan drinken of je kunt veel gaan gokken. Je gaat dan van de ene verslaving naar de andere.

Het heeft me 6 jaar en nog wat maanden gekost voordat ik echt afstand kon doen van alcohol. Tijdens mijn drugsverslaving was ik tevens een problematisch drinker. Ik dronk heel zelden, maar als ik dronk… dan gingen ook daadwerkelijk alle remmen los. De afgelopen jaren – na Novadic-Kentron – dronk ik niet zo problematisch meer, maar ik dronk wel vaker en nog steeds te veel. Het idee dat ik niet leuk, grappig en mooi genoeg was zat er nog steeds in en alcohol zorgde er voor dat ik wat meer zelfvertrouwen kreeg. Het lukt me met alcohol makkelijker om contact te leggen. Ik ben een vrij gesloten persoon die niet snel spontaan contact legt als ik nuchter ben.

Het heeft me 6 jaar en nog wat maanden gekost voordat ik blij was met wie ik ben. Het heeft me 6 jaar en nog wat maanden gekost om eindelijk weer van mezelf te houden. Ik houd zo veel van mezelf dat ik niet van plan ben om mezelf weer kapot te maken. Ik besef me donders goed dat mama’s hersentumor psychisch een zwaar iets is om te verwerken. Ik weet dat er een dag komt dat ik het liefst voor de apotheek ga liggen in de hoop dat iemand me medicatie geeft, omdat mijn hele lichaam zal hunkeren naar iets wat me verdooft. Die sluipmoordenaar doet me nu al vaak verdriet. Het brengt me nu al tot wanhoop, maar het is niets vergeleken met het moment dat ik afscheid moet nemen van mama. Als ik nu vrolijk doorga met drinken en ervaar hoe simpel het is om even die heftige gevoelens uit te zetten, dan zal de stap veel kleiner zijn om structureel mijn gevoelens weg te drukken via verdovende middelen. Ik zal me te goed herinneren hoe een paar drankjes de scherpe kantjes overal vandaan haalt. Officieel ben ik misschien geen verslaafde meer, maar ik zal altijd extra verslavingsgevoelig blijven. Een bepaald karakterdeeltje van mij maakt dat ik de behoefte heb om niet te voelen… Ik weiger om het makkelijkste pad te bewandelen. Het moeilijke pad is misschien pijnlijker, maar het is zeker ook veel mooier… want als ik niet voel, hoe kan ik dan ooit genieten van de mooie momenten met mama? Met mijn dochter? Met iedereen waar ik zoveel van houd? ❤

Life changing event

Ik denk niet vaak meer na over mijn tijd als harddrugs-verslaafde. Voor mijn gevoel is mijn leven pas begonnen nadat ik afgekickt terugkwam van Novadic-Kentron medio september 2008. Soms flitst er opeens weer een fragment in mijn gedachte voorbij. Vooral het dieptepunt in mijn verslaving staat me nog goed bij. Mijn laatste week voordat de verslaafde ik overleed en de nieuwe ik opstond na een lang gevecht tegen de drugs, tegen mezelf en de pijn waar ik al zo lang mee rondliep.

149619_103321369736483_6374806_n

Deze foto is gemaakt in die week. Het staat symbool voor mijn leven voordat ik opgenomen werd. Ik woog amper 50 kilo. De foto lijkt blij, maar diep van binnen was ik tot het bot kapot. Ik kan me nog goed herinneren dat ik in die week alleen thuis was. Ik was al drie dagen wakker door het gebruik van speed. Ik hallucineerde en was ernstig paranoïde. Het begon met het horen van muziek. Daarna zag ik een hele house-party in mijn tuin, terwijl mijn tuin duidelijk veel te klein was voor zo’n groot feest. Dat was op zich nog niet zo angstaanjagend, maar niet veel later zag ik vreemde mannen naar binnen gluren. Het ging van kwaad naar erger, totdat ik hallucineerde dat ze mijn huis wilde binnen dringen. Ik was zó verschrikkelijk bang. Huilend belde ik mijn toenmalige vriend op. Hij kwam uren later naar me toe. Hier, pak maar wat GHB, dan gaat het over. Een ander moment wat me nog goed bijstaat was in de auto. P. en ik waren onderweg naar weet ik niet, maar hij was duidelijk niet blij met mijn gezelschap. Ik stelde aan hem voor om me uit de auto te gooien. Laat me daar maar gewoon liggen en laat me gaan. Ik wil niet meer. Ik voelde me een waardeloos iemand. Ik was nergens goed in. Ik maakte alles kapot. Ik moest wel drugs gebruiken om ermee te kunnen leven dat ik een slecht en waardeloos mens was. Nooit kwam het in me op dat juist de drugs ervoor zorgde dat ik keer op keer iedereen, maar vooral mezelf, teleurstelde.

Op 8 maart zat ik in de auto, onderweg naar België. P. en ik hadden ruzie via de telefoon, omdat ik uitging. Heel bewust deed ik een heel Flugel-flesje GHB in mijn drinken. Zo snel als ik kon dronk ik het op. GHB smaakt onwijs smerig, dus dat moet vast een uitdaging zijn geweest. Die avond maakte ik de beslissing om dood te gaan. Ik besloot dat ik het niet langer waard was om te leven. Ik besloot dat het beter was om dood te gaan dan iedereen om me heen kapot te maken. Ik dacht aan al die keren dat mama de zakjes speed en flesjes GHB weggooiden, in de hoop dat ik zou stoppen. Ik dacht aan mijn dochter die mijn moeder meer als mama zag dan mij. Ik dacht aan al die mensen die ik voorloog. Het was mijn tijd om afscheid te nemen. Eenmaal in België dronk ik heel veel alcohol om de kans te vergroten dat ik daadwerkelijk doodging aan de overdosis. Het leek op dat moment allemaal zo logisch. Ik deed dit niet voor mezelf, maar uit liefde voor al die mensen die ik had teleurgesteld. Dit was de enige manier. 

Ik ben heel veel kwijt van die nacht. Ik herinner me alleen nog dat ik dacht dat ik aangevallen werd. Iemand probeerde me iets aan te doen en ik begon me te verzetten. Het was het eerste moment dat ik weer bij bewustzijn was. Toen ik mijn ogen opende stonden er politie-agenten om me heen. Zij stelden me vragen over wat voor drugs ik had gebruikt. Ik was goudeerlijk in mijn antwoorden. Het kon me niet meer schelen wat er met me zou gebeuren. Zelfs in doodgaan ben ik een loser. De politie-agenten vertelden me dat ik meerdere agenten had aangevallen. Ze moesten me vastbinden om me mee de ambulance in te krijgen. De artsen vertelden me dat mijn hart er eventjes mee was gestopt en dat ik op de intensive care lag. Ze hadden mijn jas kapot moeten knippen om het infuus in te kunnen brengen. De artsen vroegen mij om mijn familie te bellen. De agenten lieten me gaan, met het dringend verzoek om hulp te gaan zoeken.

Die nacht stierf de verslaafde in mij. Die nacht werd de nieuwe ik geboren. Een vechter, een vrouw met doorzettingsvermogen, ambitie, liefde en vertrouwen in een betere toekomst. Die nacht ben ik veranderd. Het was de eerste stap in de goede richting…

10511079_706280422773905_8409884469343089404_n

Diploma uitreiking Avans Hogeschool

Een kijkje in het leven van een cliënt (5)

27 april 2008

Vannacht droomde ik dat ik in een begeleid wonen traject zat maar dat ik mijn taken steeds vergat. Ook droomde ik dat ik een huis had gekocht wat er heel lelijk uit zag en wat ik eigenlijk aan een vriend van Br. zou verhuren, maar toen ik het aan het opknappen was wilde ik het toch liever zelf houden. Ook had ik gedroomd dat ik lerares was op een school war allemaal mensen op zaten van Novadic-Kentron. Vandaag in het echte leven waren er superveel spanningen. Leo was heel de dag ontzettend chago en vertelde maar niet hoe het kwam. Dat hebben we toen in de groep besproken en nu is het wel rustiger geworden. Mijn ma en S. zijn op bezoek geweest en dat was best leuk. Ik zit alleen met B. Hij deed raar vandaag. Volgens mij is hij ook gewoon een smerige player. Kots op hem! Ik ben zeven weken clean, maar de zucht werd vandaag intens door de onrust in mijn lijf.

Ik krijg kippenvel als ik de droom over het lelijke huis lees. Een huis is een bijzonder sterk en herkenbaar droomteken: het staat namelijk symbool voor je eigen zelf (en ziel). Het is overduidelijk dat ik destijds niet tevreden was over mezelf. Rondom deze tijd moet er echter een omslag hebben plaatsgevonden. In de droom wilde ik mijn ziel in eerste instantie verhuren. Ik vond het immers een ‘waardeloze’ ziel. Wat kon mij het nou boeien wat er mee zou gebeuren? Vervolgens wilde ik het toch liever zelf houden toen ik het aan het opknappen was. Het opknappen staat symbool voor mijn behandeling bij Novadic-Kentron. Stapje bij stapje ging ik mijn eigen ziel en mijn eigen hart steeds meer waarderen. Het was niet langer meer waardeloos. Ik mag er zijn. 

28 april 2008

Vannacht droomde ik dat ik van iemand anders een medicijn had ingenomen. Ook werd ik niet vrolijk wakker omdat ik niet meer in mijn broek bleek te passen. Ik moet echt iets gaan verzinnen, want ik word met de dag dikker. Ik snoep niet meer en heb niet ontbeten. Ik heb wel drie sneeën brood op in de middag, maar morgen moet dat er één worden. Ook drink ik mijn thee nu zonder suiker. Hopen dat het er af gaat! B. is verleden tijd. Heb vanochtend wel koffie gedronken bij Jong Volwassene. Ik kom gelukkig niet bij hem in de groep. Ik zit wel bij alleen maar jongens, maar dat vind ik alleen maar beter. Met die meiden daar kan ik toch niet tot amper opschieten en zo heb ik het minste last van hen.

Nou, net nog even met B. gepraat. Hij was wel superlief nu. Ben bang dat ik hem toch wel behoorlijk leuk ga vinden, maar dat is onwijs lastig hier en niet echt fijn, maar ik zie wel wat de tijd gaat uitwijzen. Lijnen is me niet gelukt. Morgen ga ik het weer proberen.

29 april 2008

Nou, vandaag mijn eerste dag in Jong Volwassene. Was echt superleuk. Allemaal stiklieve mensen. Was echt gezellig. Alleen wel minder nieuws over B. gehoord. Schijnbaar heeft hij ook iets met L. dus bye bye B. Is niks voor mij zo eentje. Tot overmaat van ramp belde P. mij vandaag ook nog eens en ik had de kracht niet om hem te negeren. Hij kwam weer precies met de dingen die ik zo lang van hem wilde horen. Ik hou van je en denk aan je. Bah! Nu ben ik in mijn hoofd weer met hem bezig, terwijl ik dat gewoon echt niet meer wil. Ik wil hem serieus vergeten maar heb gewoon te veel van die gast gehouden, maar ja… ik laat nu gewoon niks meer van me horen en hij hopelijk ook niet.

30 april 2008

Vannacht weer een nachtmerrie gehad, maar weet niet meer waarover. Dat had ik gisternacht dus ook al. Vandaag was het Koninginnedag, maar heb daar weinig van meegekregen. Het was wel een heel moeilijke dag. Ik voel me echt heel ongemakkelijk als B. hier is. Hij zat steeds bij L. en dat vond ik toch wel moeilijk. Gelukkig is hij vandaag weggegaan en komt hij pas zondagavond terug. Vandaag P. weer gesproken. Heb hem gezegd dat ik iemand anders leuk vind en hij vindt ook iemand anders leuk en het doet me gewoon echt niks. J., ons mam, dochterlief en M. zijn op bezoek geweest, maar J. praatte me echt zucht aan. Beetje jammer. Ben daar heel de dag in blijven hangen en heb dat uiteindelijk met de verpleging besproken. Toen J. en M. het over drugs hadden was ik puur jaloers. Zo van: ik wil ook! Ik denk dat het ook een beetje komt door mijn dipiperon vanochtend te hoog was gegeven en ik toen om 12.00 uur niet kreeg en dat ik daardoor onrustiger werd. Ben wel met bezoek naar Mac Donalds geweest en naar het winkelcentrum geweest met V. en B. Dat was wel heel leuk!

2 weken hier.

01 mei 2008

Vandaag een rustige dag gehad. Mijn ma en S. zijn op bezoek geweest. Zij wezen mij er wel op dat ik het heel de tijd alleen maar over kopen had. Ik moet oppassen dat ik dat niet als vervanging ga gebruiken. We zijn vandaag ook met de groep op kastelenjacht geweest. Dat was wel superleuk. En ik heb gekookt. Smaakte wel ontzettend goed!

Quotation-Cathryn-Kemp-living-drugs-self-help-society-courage-inspirational-misery-addiction-Meetville-Quotes-19765

 

Een kijkje in het leven van een cliënt (3)

20 april 2008

Vandaag was het een rustige dag. Wel begon het iets of wat slecht omdat ik een nare droom had. Ik droomde dat ik speed had gesnoven en een urinetest kreeg hier. Toen werd ik zo bang dat ik het van tevoren maar alvast eerlijk zei. De droom betekent dat ik me er toch wel ontzettend mee bezig hou. Vandaag zijn mijn opa en oma langs geweest, samen met ons mam. Was wel supergezellig. Ze hebben ook mijn stereo meegenomen. Vind ik ook onwijs fijn. Heb ook lekker in het zonnetje gezeten en kennis gemaakt met een paar mensen die op Jongvolwassene zitten. Ook merk ik dat ik echt uit mijn depressie aan het klimmen ben. De mevrouw bij ons is ontzettend depressief en ik herken een paar dingen van hoe ik een paar weken terug was. Ik zat nu tips te geven. Was wel heel apart. Ik wil ook even doelen opstellen voor deze week. 1. Niet meer snoepen. 2. Elke avond een rondje om het gebouw doen. 

21 april 2008

Ik had vannacht een behoorlijk realistische droom over mijn vader. Ik droomde dat hij de zorg op zich nam voor een paar verslaafde jongeren, waaronder ikzelf. Ik vind dit best vreemd want ik heb me de laatste tijd helemaal niet bezig gehouden met mijn vader ofzo. De droom heeft mijn dag voor de rest niet getekend ofzo. Heb vandaag gewandeld en ik ben naar crea geweest. Daar ben ik begonnen met het maken van een ketting. Vond dat wel super om te doen! Ook heb ik vandaag gefitnest. Dit beviel me ook zeer goed. Ik wil wel elk moment benutten waarin ik kan fitnessen. Ik merk echt dat het me ontzettend veel goed doet. Ik ben wel benieuwd of ik morgen niet ontzettend veel spierpijn krijg, maar dat zie ik dan wel. Voor de rest is het veel wachten totdat ik naar Jongvolwassenen kan. Ik hoop echt dat het snel gaat gebeuren, maar ik denk het niet. Ik verveel me hier op de Detox wel ontzettend. 

22 april 2008

Mij is gevraagd door mijn verantwoordelijk behandelaar om op te schrijven wat ik hier wil bereiken. Dat zijn de volgende dingen:

  • Clean blijven 
  • Mijn moederrol verbeteren
  • Zelfstandiger worden
  • Structuur opbouwen
  • Leren omgaan met mijn ADHD
  • Zelfvertrouwen krijgen
  • Minder zwart/wit denken
  • Conditie opbouwen
  • Mijn verleden verwerken
  • Impulsiviteit in controle houden
  • Voor mezelf opkomen

Ik ben ontzettend moe, dus ik hou het kort. Ik heb vandaag mijn ketting afgemaakt, gefitnest en gewandeld, en net even naar het Atrium geweest. Ik ga nu slapen.

Tegenwoordig heb ik nog steeds heel levendige en realistische dromen, maar deze gaan gelukkig niet meer over drugs. In die periode speelde drugs uiteraard nog een heel belangrijke rol in mijn leven. Ik was net anderhalve maand clean. De zucht was toen nog heel erg heftig. Het is moeilijk om af te kicken. Wat zeg ik? Héél moeilijk. Ik droom nog wel regelmatig over mijn vader, maar dat vind ik eigenlijk niet meer dan logisch. Een vader die al zo lang buiten beeld is, dat maakt nu eenmaal heel veel indruk.

In dit dagboek komen vaak bestraffingen van mezelf vóór mezelf naar voren als het gaat om mijn gewicht. De dingen die ik lees (en dus zelf geschreven heb) zijn kwetsend en onaardig. Ik vergeet vaak hoeveel moeite ik had met eten en mijn gewicht toen ik jonger was. Ik weet nog dat ik het alleen maar een fijne bijkomstigheid vond dat je van speed heel veel afvalt. Ik vond mezelf mooi toen ik dun was. Ik vond het fijn als mensen me vroegen of ik ziek was, omdat ik zo verschrikkelijk dun was. Ik vond het fijn als ze me vroegen of ik anorexia had. Ik vond het fijn om eindelijk niet meer dik te zijn. Vanwege agressieproblemen had ik antipsychotica gekregen. Ik heb denk ik wel honderd keer gevraagd of ik van dit medicijn zou aankomen (net zoals ik dat vroeg bij alle andere medicatie). Ze zeiden nee, maar het antwoord was overduidelijk ja. Door de Dipiperon voelde ik het niet meer aan wanneer ik vol zat. Ik bleef dus maar eten, en ik kwam heel veel aan. Verschrikkelijk vond ik het. Ik was helemaal niet blij met mezelf. Ik vond mezelf walgelijk. Verdrietig om zulke dingen terug te lezen. Ik ben nu blij met het lichaam wat ik heb. Het kan me gestolen worden of er een paar kilo’s bijkomen. Het kan me gestolen worden als ik afval. Ik ben nu blij met hoe ik eruit zie en met wie ik ben.

De doelen die ik destijds heb opgesteld heb ik voor het merendeel wel behaald. Natuurlijk vind ik het nog steeds moeilijk om altijd zelfverzekerd te zijn, om genuanceerd na te denken en om assertief te zijn, maar goed.. wie heeft er nou niet bepaalde karaktereigenschappen die niet altijd even positief zijn? Niemand toch? Ik functioneer prima, ook al heb ik een aantal zwakke punten. Ik ben ook maar een mens! 🙂

All sins tend to be addictive, and the terminal point of addiction is damnation.

Een kijkje in het leven van een cliënt (2)

18 april 2008

Vandaag kreeg ik behoorlijk veel last van heimwee, omdat ik veel mensen hoorde praten over hoe moeilijk ze het hier hebben en dat ze naar huis willen. Ik vond dat wel ontzettend moeilijk. Ook kreeg ik zucht naar iets verdovends, omdat ze het hier heel vaak over drugs hebben. Ik had het heel de middag niet naar mijn zin maar de avond was echt supergezellig. Heel veel mensen leren kennen en gezellig gepraat. Ja, was echt helemaal top.

19 april 2008

Net bezoek gehad van ons mam en dochter. Was wel gezellig! Ik wist op den duur alleen niet goed meer wat ik moest vertellen en voor dochter ging het te lang duren. Ik heb vandaag ook aangegeven bij het Detox-gesprek dat mijn Ritalin niet super lang werkt. Echt maar anderhalf uur of zoiets en er zit een mogelijkheid in dat het nu verhoogd wordt. Ik hoop het maar, want misschien dat ik dan weer meer rust vind. Voor de rest gaat het nu best goed met me. Ik heb het idee dat de antidepressiva begint te werken. Ik kan dingen weer positief bekijken en heb vertrouwen in mezelf. Ik ga dit overwinnen. Ik geloof er echt heilig in dat ik nooit meer drugs gebruik of alcohol drink. Het gaat me echt lukken, al helemaal voor mijn kleine engeltje. Hier heb ik al wel veel over mijn gebruik nagedacht. Dat ik zo met mijn leven kon spelen zeg! Helemaal met GHB. Het zomaar in één keer stoppen schijnt ook onwijs gevaarlijk te zijn. Iemand van de verpleging legde gisteren uit dat het eigenlijk een narcose middel is dat het bloed minder hard doet laten stromen zeg maar, en als je dan opeens stopt, dan geeft dat zo’n klap voor je bloedvaten dat die kunnen springen. Bah, wat een eng idee! Wat ik ook een beetje en vooral confronterend vind is om mensen hier, nu ik nuchter ben, echt te zien afkicken. Eentje van Heroïne, die heeft het echt moeilijk. Steeds ijskoud, dan weer snikheet. En iemand van Speed. Die is echt super onrustig. Die persoon geeft ook irritatie in de groep. Hij maakt steeds opmerkingen die echt veel te ver gaan. Ook is er een vrouw aan het afkicken van alcohol. Zij is echt heel depressief en heeft een laag zelfbeeld. Ik heb haar wel gezegd dat het maar een fase is. Ik heb ook in een diep zwart gat gezeten en het gaat na zes weken pas weer goed met me. En nu maar hopen dat het niet iets tijdelijks is!

Zien jullie ook in het bovenstaande stuk het verslavingsgedrag? Ik namelijk wel. De manier waarop ik mezelf voor de gek hou, dat ik echt een hogere dosis Ritalin nodig heb. Natuurlijk had ik het niet echt nodig. Ik wilde gewoon iets naar binnen werken wat ongeveer dezelfde uitwerking – zij het in minder mate – als speed had. Ik wilde niet voelen. Ik wilde gewoon rust in mijn hoofd. Ik zeg dit in precies hetzelfde stuk waarin ik zeg dat ik mijn verslaving ga overwinnen, dat ik nooit  meer drugs ga gebruiken, terwijl die hogere dosis Ritalin in feite gewoon drugs is. Ik hield de psychiater voor de gek om een hogere dosis te krijgen. Ik hield zelfs mezelf voor de gek! Dit is precies de reden waarom ik nu weiger om medicatie in te nemen. Gebruik verandert al snel in misbruik.

In 2008 was er nog niet zo heel veel bekend over GHB en de gevolgen op langer termijn. Het was een relatief gezien nieuwe drug. Ik was één van de weinigen, die behandeld werd voor onder andere een GHB-verslaving. Ik was in shock toen ik hoorde hoe dodelijk het is. Langere tijd heb ik er mensen voor gewaarschuwd. Bijna iedereen vond het ongeloofwaardig. Inmiddels zijn er al twee vrienden van me overleden aan hun GHB-verslaving. Hoeveel moeten er nog gaan? 

Detox was een heftige afdeling waarin ik verbleef. Het is heftig om iemand te zien afkicken. Ik was nog jong en had nog weinig van de wereld gezien. Heroïne kwam in mijn wereld alleen op tv voor. Het is een periode waarin ik veel heb geleerd. Ik observeerde veel, ik sprak veel mensen…en ik was heel geïnteresseerd. De maatschappelijk werkster in mij kwam destijds al met regelmaat naar voren. Nooit durven dromen dat ik mijn ambities echt waar zou gaan maken!

It is hard to understand addiction unless you have experienced it.


Twitter: 200 volgers. / Instagram: 265 volgers. / Facebook: 1 Vind-ik-leuk

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑