Zoeken

De wereld van Anna

Tag

moslims

14 november 2015: Het terreur in Parijs

Ik zet de tv aan op RTL 4 en hoor voor het eerst van de aanslagen in het hart van Europa. Het eerste wat ik me afvraag is of de aflevering een herhaling is. Helaas blijkt dit niet het geval.

Wederom is Parijs geraakt door terreur.

Mijn hart huilt als ik de persberichten lees. Verbouwereerd lees ik de berichten die steeds opnieuw slechter nieuws presenteren. Het aantal slachtoffers bouwt zich op, iedere keer dat ik de nieuwspagina’s open. Ik weet gewoon even niet wat ik moet denken en wat ik moet voelen. Ik voel me benauwd, verdrietig en machteloos tegelijkertijd. Is dit dan echt de wereld waar ik in leef?

What a horrible world we live in.

Mijn vriend leest met me mee. Hij wordt steeds stiller. De woorden “Allahoe Akbar” verschijnen op het schermpje van mijn iPhone. Ik ben niet verbaasd. Hij kijkt me aan. “Dit is niet mijn islam”, is het eerste wat hij zegt na een lange stilte.

Mijn vriend is moslim.

Het raakt hem diep. Hetgeen wat hem zo dierbaar is, zijn geloof, wordt continue gebruikt om een oorlog uit te vechten. Zijn geloof wordt gebruikt om het leven van onschuldigen te ontnemen. Alles waar hij in gelooft. Alles wat hij is. Alles wat kleur geeft in zijn leven. De islam wordt uitgebuit om het doel van de duivel na te streven.

And that hurts. 

Want evenals jij en ik keuren moslims deze misdaden tegen de mensheid af. Net zoals jij en ik rouwen moslims om de onschuldigen die gisteren slachtoffer zijn geworden van deze terreur. Zij voelen net zoveel pijn en verdriet om wat er in Parijs is gebeurd. Wij leven allemaal mee met de slachtoffers en de nabestaanden. Onze gebeden zijn allemaal gericht op hen.

Het verschil? Wij hoeven ons niet te verdedigen. Moslims wel. 


Prinsjesdag 2014

Koning der Nederlanden,

In de troonrede benoemt u dat iedere inwoner van ons land zich veilig en beschermd moet voelen. U doelt hiermee op met name de Joodse gemeenschap. De ‘boze en stoute moslims’ hebben hen de afgelopen tijd incidenteel belaagd vanwege de oorlog rondom Gaza. Natuurlijk is het niet netjes dat deze mensen zijn aangevallen en bedreigd. Het is niet oké dat deze mensen hun gevoel van veiligheid zijn verloren.

Echter, wat ik niet hoor in uw troonrede is hoe moslims al decennia lang structureel in een negatief daglicht worden gesteld. Sterker nog, U doet er vrolijk aan mee! De troonrede is meer een schop na ten opzichte van alle moslims in plaats van een effectieve manier om van dit land ‘ONS’ land te maken. U gooit olie op het vuur door extra te benadrukken hoe walgelijk het was om onschuldige Joden aan te vallen (U doet dit heel subtiel, dat dan weer wel), terwijl u zwijgt over hoe oneerlijk en gemeen het is dat moslims tot op de dag van vandaag nog steeds een achtergestelde positie innemen in dit land. Structurele discriminatie en iedereen zwijgt. Incidentele gebeurtenissen vanuit deze achtergestelde groepering én opeens spreekt de Koning er expliciet over. Hoe komt dit over denkt u? Hoe bewerkstelligt dit een land waarin iedereen zich veilig en beschermd voelt? Het bewerkstelligt eerder nog minder sociale cohesie. Het stimuleert alleen nog maar meer ‘wij’/’zij’ denken. U geeft impliciet de fanatieke ‘Wilders’-aanhangers gelijk, want kijkt u eens hoe stout die moslims zijn geweest!

Ik voel me veilig en beschermd in een land dat van iedereen is. Een land waarbij culturele verschillen niets uitmaken. Waarin iedereen gelijke kansen heeft en ieder op basis van gelijkwaardigheid wordt behandeld. Ik voel me beschermd in een land wat niet nog eens honderd miljoen euro extra uitbesteed aan defensie, maar wat zich sterk inzet voor vrede op aarde. De westerse wereld wilt haar opvattingen aan anders denkende landen opdrukken, ongeacht welke middelen hier voor nodig zijn. Exact dezelfde landen krijgen het niet voor elkaar om een eenheid te scheppen in hun eigen land, laat staan in de hele wereld..

Verdeeldheid tussen groepen, dat is wat ik nu voel. En veilig en beschermd? Nee, niet echt… Jij wel?

De toekomst van mijn blog begint nu!

Vanaf volgende week gaat de donderdag en vrijdag op mijn blog drastisch veranderen.

Wat gaat er veranderen?

Met pijn in mijn hart zal Alice niet meer iedere donderdag op mijn blog te lezen zijn. Ik blijf wel verder schrijven aan dit fictieve verhaal, maar zal het pas publiceren als het helemaal af is. Kun jij niet wachten tot het moment dat het helemaal af is? Mail dan naar dewereldvananna@outlook.com en je ontvangt iedere donderdag een nieuw hoofdstuk via de mail.

De ‘How to survive’-reeks zal ook verdwijnen. Dit vind ik minder jammer. Ik ben hier eerlijk gezegd ook wel een beetje klaar mee. 🙂

Waarom?

Het is tijd voor iets nieuws! Op dit moment ben ik nog erg zoekende in hoe ik mijn blog vorm wil gaan geven. Ik ben nog niet helemaal tevreden over de lay-out. Verder vind ik veel te veel onderwerpen leuk en interessant. Ik wil een beetje experimenteren met het schrijven over deze onderwerpen om te ontdekken wat bij me past. Daarnaast wil ik ook over onderwerpen schrijven die interessant zijn voor jullie om te lezen.

Hoe gaat de blog er vanaf volgende week uit zien?

Eerder heb ik al aangegeven dat ik graag een discussie op gang wil brengen. Iedere donderdag zal er een stelling online geplaatst worden waarop uiteraard gediscussieerd mag worden. Het gaat hierbij om actuele onderwerpen die mij in ieder geval raken en waarbij ik benieuwd ben hoe anderen hier tegenaan kijken.

De vrijdag zal in het teken staan van – verrassend is het misschien niet – de islam. Ik geloof dat onwetendheid maakt dat (sommige) mensen bang zijn voor de islam. Deze angst zorgt op zijn beurt weer voor boosheid en haat. Na het schrijven van het artikel over Nederlanders en hun angst voor de islam kwam ik er al snel achter dat ik ook best weinig weet over de islam. Het lijkt me leuk en interessant om er meer kennis over op te doen en graag wil ik jullie deelgenoot maken van deze ontdekkingsreis. Het zal aanvankelijk beginnen met desk-research (websites, artikelen et cetera). Stiekem hoop ik via deze weg in contact te komen met een moslim(a) die mij kan vertellen wat de islam voor hem/haar persoonlijk inhoudt en wat hij/zij zelf er van weet. Ik zou het ook leuk vinden als lezers van dit artikel met mij delen wat hun vragen zijn met betrekking tot de islam. Ik zoek het dan graag voor jullie uit! Een nieuw avontuur waar ik heel veel zin in heb! 🙂 Overigens ben ik niet van plan om me te bekeren tot de islam. Mijn drijfveer is gewoon een diepgewortelde interesse naar andere religies en culturen. Ik heb in ieder geval zin in volgende week en ik hoop jullie ook! 😉

blog-4

Ik ben boos

Ik neem jullie mee naar 16 januari van dit jaar. De dag dat ik de blog plaatste over Nederlanders en hun angst voor de islam. Ik besteed hier vandaag expliciet aandacht aan, omdat ik vrij onverwachts wederom een reactie heb ontvangen onder mijn blog met hierin een filmpje over de vooroordelen van de media over moslims. Weer een reactie waarvan mijn nekharen overeind gaan staan. Ik hoef het woord moslim maar uit te spreken en ik sta regelrecht in de vuurlinie.

Ik las op Facebook het bericht dat E.J. Bron had geplaatst. Ik was vrijwel direct boos en teleurgesteld, want een vriend van mij had deze blog gedeeld. Het doet me altijd pijn om dergelijke haatdragende teksten te lezen. Ik vond het mijn taak om hierop te reageren. Waarom? Dat weet ik eigenlijk niet zo goed. Op een of andere manier probeer ik al heel mijn leven het op te nemen voor kwetsbare groepen in de samenleving. Het maakt me hierbij niet uit of je moslim, christen, atheïst of whatever bent. Het gaat me niet om de geloofsovertuiging op zich. Het gaat me om de manier waarop sommige mensen proberen andere mensen buiten te sluiten, te vernederen, te kwetsen… Ik doe dit niet alleen via internet maar ook in mijn directe leefomgeving. Ik probeer zelf niemand buiten te sluiten. Je zou denken dat dit niet gevaarlijk is toch?

Maar het is wel gevaarlijk om bijvoorbeeld op te komen voor moslims. Toen ik 15 jaar jong was ben ik door gabbers met messen bedreigd, en dan heb ik het niet over 1 gabber maar een hele groep met gabbers die me achterna kwamen met messen. Ik heb gerend voor m’n leven. Reden hiervan was het feit dat ik met een aantal Marokkaanse jongens had gesproken. Ik was, volgens hen, een landverrader. Ik ben belaagd door autochtone Nederlandse jongens die vinden dat ik als Nederlandse vrouw een schande voor hen ben, omdat ik een Turkse vriend had. Iemand zei dat ze precies hetzelfde met mij moeten doen als dat ze met de moffen**** hebben gedaan. Het ergste was dat iemand ooit tegen me zei dat ie me zou laten liggen als ik aangereden zou worden door een auto of whatever. En waarom? Omdat ik weiger een hele groep mensen over één kam te scheren.

Ik probeer te praten met de mensen die moslims haten, ik wil horen hoe het komt dat ze een hele groep zo erg kunnen haten.. Ik wil mijn mening delen. Dat is gevaarlijk. Het is vandaag Vrijheidsdag… Ik heb geleerd dat echt vrij zijn in het delen van je mening in ieder geval hier in Nederland niet kan. Zelfs vrienden worden soms heel boos op me. Ik zou blind zijn. Ze komen met honderden argumenten waarom moslims niet oké zijn, en ik kan er alleen maar heel naar en verdrietig van worden. Hoe kunnen ze zo zwart/wit denken? Ze willen niet meer met me omgaan, omdat ik een relatie heb gehad met een moslim. Ik word inmiddels zelf buitengesloten.

Angst is de reden waarom ik hier niet via mijn echte naam blog. Angst is de reden dat ik zelden reageer op reacties. Angst is de reden dat ik lange tijd gestopt ben met bloggen. Het doet me letterlijk pijn, sommige reacties die ik heb gekregen.

Maar weet je wat? Ik stop niet. Zet me maar voor de vuurlinie. Ik ga niet toekijken en niets doen. Ik laat me niet in een hoekje drukken.

Vooroordelen over moslims in de media.

Omdat dit onderwerp mij elke dag opnieuw weer raakt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑