Zoeken

De wereld van Anna

Tag

feest

Happy birthday to my babygirl!

Mijn lieve kleine (grote) meid is vandaag jarig! De tijd vliegt voorbij. Ik kan me nog goed herinneren hoe het voelde om haar voor de eerste keer in mijn armen te houden. Het was zo’n emotioneel moment. Nu zijn we alweer bijna exact tien jaar verder.

Gisteren vierden we haar kinderfeestje. Het was best riskant om haar verjaardag zo kort na het allesbepalende gesprek te vieren. Als we woensdag slecht nieuws hadden gekregen, dan had haar verjaardag er denk ik heel anders uitgezien. Al moet ik toegeven dat mijn familie meer is van: gewoon incasseren en weer doorgaan. Nu was het in dochters eigen woorden: dubbel feest! Het was gisteren dan ook een erg gezellige dag. We zijn naar de bioscoop gegaan en daarna hebben we thuis gegeten én we hebben cupcakes gebakken. Dochterlief wilde dit jaar haar verjaardag rustig vieren in plaats van met een spetterende activiteit. Ik vind het belangrijk om naar haar te luisteren, en ergens had ik het idee dat zij ook gewoon erg moe is van alle heftige emoties sinds de dag dat we hoorden dat mama (en dus haar allerliefste oma) een hersentumor heeft. Ze was gisteren aan het eind van het kinderfeestje ook zo moe dat ze in tranen uitbarstte. Het is voor mij niet duidelijk waarom, en zelf kon zij dit ook niet benoemen. Dochterlief is hooggevoelig, en waarschijnlijk werd de drukte haar gewoon te veel. Gelukkig heeft ze het voor de rest wel erg leuk gehad. Dat is het belangrijkste.

Vandaag was het wederom erg druk met visite. Ze ligt nu dan ook eventjes op bed een film te kijken. We hebben onwijs genoten van familie en vrienden die vandaag langs zijn geweest om haar verjaardag met ons te vieren. Er komen zo nog twee vrienden langs. Heel gezellig, maar eerlijk gezegd zal ik ook blij zijn als de drukte voorbij is. Dochterlief is onwijs verwend dit jaar! Ze heeft veel centjes gekregen, want ze is aan het sparen voor een laptop. Van mijn broertje heeft ze een telefoon gekregen. Van mijn mama heeft ze een spel gekregen. Tantelief heeft een fiets voor haar gekocht. Heel de familie is dol op haar. Dat is iedere dag te merken, maar op feestdagen voel je die liefde nog eens extra zo sterk. Ik kan het mijn familie niet verwijten dat ze zo verliefd zijn op mijn kleine meid. Het is zo’n ontzettend lief, sociaal en intelligent kind. Iedere dag ben ik alleen nog maar trotser op wie zij is, en op de manier waarop ze mij als persoon iedere dag opnieuw verbetert.

Lieve schat, je bent een kanjer. Ik houd van je! Onvoorwaardelijk en voor altijd. Dikke kus van jouw mama. ❤

IMG_0998

Stapavond (4) ‘Groots met een zachte G 2014’

Vorig jaar ging ik voor de eerste keer naar ‘Groots met een zachte G’ en ik moet bekennen: ik ben verslaafd! De kaartjes voor volgend jaar zijn inmiddels besteld.

10441240_697646320303982_2113450562952242657_n

We zijn vorige week zaterdag dan ook weer naar ‘Groots met een zachte G’ gegaan. We gingen met hetzelfde clubje vrouwen als vorig jaar. Het was weer lachen, gieren & brullen met deze meiden. Wat een feest was dat zeg!  Waar ik vorige week vrijdag heel trots was om Nederlandse te zijn, was ik deze avond vooral heel trots om Brabantse te zijn. De sfeer was geweldig. Het voelde als één grote familie. Guus Meeuwis wist het publiek goed mee te krijgen met zijn bekendere maar zeker ook  zijn onbekendere nummers. Ik heb van ieder moment genoten!

10377447_697647056970575_6946269201916772631_n

Niet alleen Guus Meeuwis trad op. Nielson stond in het voorprogramma. Niet echt mijn persoonlijke favoriet, maar op zich wel leuk om er een keertje naar te luisteren. Ik werd veel gelukkiger van: KANE! Dat is zeker één van mijn favoriete Nederlandse Bands.

‘Rain down on me’ is ook nog eens het liedje wat ik oh-zo-geweldig vind! Ik ging echt helemaal los (vandaar ook het beetje trillerige beeld, sorry!)

Guus en Kane kregen heel het publiek mee met hun liedjes, maar de volgende DJ – waarvan ik helaas niet de naam weet – wist de menigte ook helemaal los te krijgen. Het maakte niet uit hoe oud of hoe jong je bent, je moest gewoon mee dansen…stilstaan was absoluut geen optie.

Het is moeilijk om exact te vertellen wat dit concert met me deed. Wederom dronk ik geen alcohol. Het was zonder alcohol al zo ontzettend genieten. Het was een feest wat ik nooit meer zal vergeten. Ik voelde me zo ontzettend goed. Het is voor mij onbegrijpelijk dat één man – Guus Meeuwis – zo’n gevoel bij zijn publiek teweeg kan brengen. Wat een kanjer is het! En wat mag hij trots zijn op wat hij heeft neergezet. Petje af!

De terugreis was daarentegen wel dramatisch. De Nederlandse Spoorwegen wilde opeens stipt op tijd wegrijden (wat normaliter never gebeurt). De deuren stonden nog open. De conducteurs zeiden dat we naar achteren moesten rennen, omdat daar nog plek was om vervolgens voor onze neus de deuren te sluiten en gewoon weg te rijden. Ja jongens, anders vertrokken ze net één minuut te laat. 😉 Dat kan natuurlijk niet hè? Er zouden extra treinen worden ingezet, maar dit was niet het geval. Hierdoor hebben we nog een uur moeten wachten en moesten we tevens een heel stuk met de bus (ruim een uur). Ik bleef namelijk voor de gezelligheid bij een vriendin slapen en daar lagen ook al mijn spullen. Helaas kon ik dus niet gewoon naar Den Bosch gaan, maar moest ook ik richting Dordrecht. De treinreis was overigens nog wel héél gezellig. De hele coupe bleef maar zingen, dansen en gek doen! Het feest ging gewoon door. Al met al waren we wel pas om 4 uur in de nacht thuis. Ach ja, onze dag kon toch al niet meer stuk. 😉 Ik heb in ieder geval weer zin in volgend jaar! Kan niet wachten.

Stapavond (3) WK; Spanje – Nederland

m1azwvnauaaj-600x317

Samen met lieve vrienden en vriendinnen ging ik afgelopen vrijdag in de kroeg de WK wedstrijd Spanje – Nederland kijken. Iedereen weet inmiddels wel hoe deze fenomenale wedstrijd is afgelopen. Sindsdien voel ik me zeer trots op het gegeven dat ik een Nederlandse ben. Wat voetbal allemaal met een mens doet. 

We waren enigszins pessimistisch ingesteld voordat de voetbalwedstrijd begonnen was. We gingen er vanuit dat het een grote teleurstelling zou worden en dat we dus al snel chagrijnig thuis op de bank zouden zitten. Deze gedachtegang werd bevestigd toen Spanje (dankzij een onterechte penalty) het eerste doelpunt scoorde. Daar gaan we dan. 

Het mooiste moment was naar mijn mening het gejuich van iedereen in de kroeg toen Nederland het eerste doelpunt scoorde. Ik kreeg er kippenvel van. Machtig moment. Na het tweede doelpunt grapten we dat het misschien wel 1 – 4 zou worden, nog steeds niet wetende dat het zelfs nog beter zou uitpakken voor ons. Tijdens de wedstrijd ontstond er een band tussen iedereen die in deze kroeg stond. We waren vrolijk. Ik heb al lang niet meer zo’n leuke avond gehad en het bijzondere was dat ik helemaal geen alcohol heb gedronken. Ik had het totaal niet nodig om me te vermaken en dat terwijl ik zo’n helse dag achter de rug had. Ik begon me steeds vrolijker te voelen! De overwinning maakte dat de hele tent los ging – gejuich, gedans & gezang. Heerlijk!

Spanje – Nederland: 1 – 5. Wie had dat verwacht? Zo trots op het Nederlands elftal. Op naar woensdag! 😀


Twitter: 299 volgers. / Instagram: 412 volgers. / Facebook: 1 Vind-ik-leuk

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑