Zoeken

De wereld van Anna

Tag

fantasie

How to survive (8) Schrijven

One day I will find the right words, and they will be simple.

Schrijven is voor mij de meest effectieve copingsstrategie. Mijn hoofd is vaak een chaos vol met gedachten aan vroeger, aan nu en aan de toekomst. Daarnaast heb ik een nogal grote fantasie. Het is moeilijk voor mij om al deze gedachten te ordenen. Juist daarom is schrijven zo belangrijk voor mij. Het ordent mijn gedachten en dit maakt het leven voor mij een stuk makkelijker. 😉

Al van jongs af aan houd ik dagboeken bij. Ik schreef in mijn dagboeken van de basisschooltijd bijna alles op. Sommige dingen schreef ik niet op: de dingen die ik liever niet terug wilde lezen. Ik wilde later in mijn dagboek de leuke momenten kunnen lezen en niet in tranen uitbarsten door alle heftige dingen die ik heb meegemaakt. Mijn dagboeken van toen ik een jaar of 8/9 was zijn volgeschreven met de mooiste momenten van die tijd. Ik heb ook nog een periode gehad waarin ik alleen maar de heftige dingen in mijn dagboeken schreef. Het zijn dan ook allemaal dagboeken met zwarte kaften, volgeschreven met de meest verdrietige en duistere verhalen en gedachten. Als jong meisje kende ik mezelf blijkbaar al héél goed… want deze zwarte dagboeken sla ik niet meer open. Bij de eerste regels heb ik al een heel grote behoefte aan het dichtslaan van het dagboek. Ik kan het inderdaad echt niet lezen.

Deze blog wordt gebruikt voor allerlei doeleinden. Alice helpt me om mijn fantasie geordend te houden (dat klinkt best gek of niet?). Het is leuk om een grote fantasie te hebben, maar soms kom ik niet gemakkelijk uit mijn fantasiewereld. Alice helpt me hierbij. Dankzij haar kan ik iets gemakkelijker uit mijn eigen wereldje stappen, want op het moment dat ik het heb opgeschreven, kan ik het loslaten. De verhalen van vroeger, nu en de toekomst zijn bedoeld om te verwerken, te ordenen en mijn emoties te uiten. Het helpt echt voor mij! En de YouTube filmpjes zijn gewoon bedoeld voor de fun. Die kan ik nu heel gemakkelijk terugkijken als ik daar behoefte aan heb en wie weet vinden jullie de filmpjes ook wel interessant!

Hometown

When you finally go back to your old hometown, you find it wasn’t the old home you missed but your childhood.

Oorspronkelijk kom ik uit west-Brabant. Elke keer als ik in het dorp kom, waar ik ben opgegroeid, voelt het alsof ik thuis kom. Ik voel me daar meer thuis dan hier. Ik voel me prettig als ik in het westen ben. Daar liggen mijn herinneringen aan vroeger, het eerste vriendje, de eerste kus… Het klinkt een beetje raar, maar wat zou ik graag terug willen naar het westen.

Mijn dochter maakt hier haar herinneringen. Zij heeft hier haar vriendinnetjes. Dit is haar thuis. Natuurlijk kan ik nooit terug naar het westen en misschien maakt dat het juist aantrekkelijker. Dat is vast de reden waarom ik het zo graag wil. Dat ik elke keer, als ik daar ben, een beetje emotioneel word. Het gemis aan alles wat met het westen te maken heeft. De manier waarop mensen dialectloos lijken te praten is zelfs een puntje van gemis (al vind ik het Brabantse dialect prachtig). Ik woon hier inmiddels al heel wat jaartjes, maar toch kan ik geen ‘houdoe’ zeggen tegen het leven wat ik daar heb gehad.

In het westen had ik mijn paarden. In het westen had ik nog geen verslaving. In het westen leek ik enigszins een normaal leven op te bouwen. In Den Bosch is de ellende naar mijn gevoel pas begonnen en misschien verwijt ik deze stad ook wel alles wat ik heb meegemaakt. Het is irrationeel en onlogisch, maar toch voel ik het zo; alsof het allemaal beter was geweest als ik in het westen was gebleven. Uiteraard heb ik ook mijn mooie momenten hier beleefd. Het mooiste moment van mijn leven vond hier plaats: de geboorte van mijn dochter. Ik denk alleen dat jeugd-herinneringen op één of andere manier héél goed blijven hangen. Ken je ook dat gevoel als je in een huis komt met hetzelfde interieur als in het huis waar je bent opgegroeid? Dat voelt ook als thuis komen.

Jeugdherinneringen blijven hangen alsof het gisteren is gebeurd. Als kind kon je jezelf ook nog om alles verwonderen. Je vond alles interessant. Alles was nog nieuw. De woonplaats was niet enkel een woonplaats, maar ook de omgeving waarin je allerlei spannende avonturen beleefde. Soms ga ik terug naar plaatsen waarbij ik mijn avonturen heb beleefd. Ik speelde heel vaak in een Indische tuin ergens in het bos. Prachtig vond ik het. Als ik er nu ben, dan zie ik een vervallen tuin. Het is helemaal niet zoals ik me kan herinneren. Kinderen en hun fantasie. Is het niet prachtig?

Sleur

Mijn leven is nooit echt heel rustig geweest. Ik was niet bang en sprong gemakkelijk in het diepe. Ik deed stomme dingen, maar juist deze stomme dingen zorgen er voor dat ik met een glimlach (en soms een traan) naar mijn verleden terug kijk. Ik word vrolijk van de herinneringen die ik heb aan ‘vroeger’. Natuurlijk zijn er ook herinneringen die minder leuk zijn, maar ik heb een gave voor het verdringen van minder leuke tijden. Mijn gevoel was destijds nogal intens. Ik kon zo genieten van leuke momenten! Ik kon van alles een spannend verhaal maken dankzij mijn grote fantasie. Ik maakte ieder moment speciaal. Ik genoot, ik lachte, ik danste, ik leefde…

Uiteraard hoort bij het ouder worden ook het maken van verstandige keuzes. Ik ben van een gevoelsmens veranderd in iemand die rationele keuzes maakt. Ik denk nu meer aan wat anderen van me zullen vinden als ik bepaalde keuzes maak. Ik kan niet meer alleen maar mijn gevoel volgen. Ik kan het me niet meer veroorloven om zomaar stomme dingen te doen. Ik heb mijn dromen waargemaakt en mensen hebben gezien hoe ik keihard hiervoor heb gevochten. Ze hebben nu hoge verwachtingen van me en ik stel ze ontzettend teleur als ik nu opeens weer heel vreemde dingen ga doen. Ik kan er niets aan doen, maar soms vraag ik me echt af: ‘Is dit het nou? Is dit nou serieus waar ik zo hard voor heb geknokt’? 

Iedere dag lijkt hetzelfde. Het is een sleur geworden. De realiteit is dat mijn leven op dit moment gewoon heel erg saai is. Ik heb iets nodig dat mijn leven uit deze sleur haalt. Ik wil weer kunnen voelen dat ik leef. 

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑