Zoeken

De wereld van Anna

Tag

bang

08 juni 2015: nachtmerrie

Late nights, early mornings… Die combinatie gaat me steeds slechter af. Vorige week lag ik op een avond al om 19 uur te slapen. Ik was werkelijkwaar helemaal opgebrand. Ik heb tot de volgende ochtend 7 uur geslapen. Die avond was ik weer om 00.00 uur zo moe dat ik gewoon niet meer wakker kon blijven. Vannacht heb ik heel slecht geslapen. Ik kon de slaap niet vatten, en ik heb onrustig geslapen. Nachtmerries waren steeds opnieuw de reden dat ik wakker werd.

In mijn droom werd ik wakker om naar het toilet te gaan. Daarna wilde ik een slokje drinken, maar er kwam geen water uit de kraan. Toen ik het licht aan wilde zetten, begonnen de lampen afwisselend te knipperen. Angstig kroop ik terug in bed. Dochterlief stond niet veel later naast mijn bed. Ik wilde net vragen wat er aan de hand was, toen ik hoorde dat iemand ons huis probeerde binnen te dringen. De voordeur begon keihard te rammelen.

En toen schrok ik wakker..

Het duurde nog enige tijd voordat ik weer kon slapen. Ik was blij dat het maar een droom was. Tegelijkertijd voelde ik me – mede dankzij mijn slaapdronken toestand – nog wel heel angstig. Het zweet liep over mijn gezicht. Hopelijk heb ik vannacht een wat rustigere nacht…

25 / 02 / 2015

Vandaag ga ik weer, voor het eerst na mama’s ziektebed en overlijden, werken. Vanochtend heb ik direct iets ingenomen om te kalmeren. Ik weet nog niet of ik al wel toe ben aan het ‘normale’ leven, maar ik weet ook dat stil blijven staan geen zin heeft. Het zijn die kleine dingen die me stress opleveren. Het beste voorbeeld hiervan is de vraag aan de buschauffeur of hij wil vragen of de andere bus een momentje wil wachten zodat ik nog mee kan. De vorige keer was het nogal een chagrijnige buschauffeur. Ik kan hier doorgaans al heel slecht tegen, om zo behandeld te worden maar helemaal nu.. Ik wat kwetsbaarder ben. Ik zie ook op tegen boze klanten. Ik weet dat ik het niet op mezelf moet betrekken, maar toch vind ik het allemaal een beetje eng. Mijn handen trillen op dit moment van de stress, zelfs met kalmeringstabletten. Moet je nagaan..

Eigenlijk ben ik gewoon heel bang voor mensen. Het klinkt misschien gek, maar zo voelt het wel. Ze zijn onvoorspelbaar, en soms bepaalt jouw gedrag niet hoe de ander gaat reageren. Ik ben altijd heel voorzichtig met hoe ik iets breng, omdat ik het heel erg vind om anderen te kwetsen. Ik schrik dan ook heel erg als ik gekwetst word door iemand anders. Ik kan er dagen mee zitten, en er jaren later nog steeds een naar gevoel aan over houden. Daarom houd ik mijn vriendenkring klein. Als een vreemde me al zo onwijs kan raken, kun je jezelf vast wel een voorstelling maken van hoe mensen waar ik van houd me kunnen raken…

Vannacht werd ik om 3 uur wakker met een brandend gevoel en het continue gevoel dat ik moet plassen. Blaasontsteking.. Heel fijn. Mijn lichaam geeft me weer feilloos aan dat het allemaal iets te vroeg is, maar mijn geest is eigenwijs. De drang om door te gaan overheerst bijna altijd het gevoel nog niet door te kunnen. Toen ik jaren geleden uit de afkickkliniek kwam ging ik ook meteen door.. Gun jezelf vooral geen rust, Charis.. 😉 

Ik wens jullie een mooie dag toe waarin jullie genieten van ieder moment. Jullie lezen me morgen weer.. 🙂 



Het laatste kijkje in het leven van een cliënt.

Nu ik dit schrijf weet ik mezelf amper staande te houden. Ik probeer me te herpakken en dat gaat bijna alleen als ik doorga met wat ik op iedere andere dag zou doen. Het doet fysiek gewoon pijn: het nieuws vanuit het Erasmus ziekenhuis vanochtend. Het komt echt als een klap binnen. Teruggaan in de tijd, dat is wat ik nu zou willen. Mijn verslaving is een moeilijk gevecht geweest, maar dit…ik kan dit niet aan. Ik kan hier niet tegen vechten. Wat moet ik zonder mijn moeder?  Wat ben ik op dit moment ongelooflijk bang voor de toekomst. Gedurende het typen van dit bericht stromen de steunbetuigingen langzaam binnen. Het is fijn om mensen te hebben die me steunen, die er voor me zijn. Anderzijds is het een keiharde confrontatie met de werkelijkheid die ik haat. Die verschrikkelijke ziekte heeft nu ook ons slachtoffer gemaakt. Mijn lieve en sterke mama heeft kanker.

6 juni 2008

Vandaag weer een goede dag gehad. Ik was wel superdruk. Dit kwam denk ik door de afbouw van de Dipiperon. Ik voelde me er wel super bij. Vandaag ben ik met J. naar het centrum geweest. We hebben heel goed gepraat en hij heeft me verteld dat ie me wel leuk vindt en ik heb hem verteld dat het wederzijds is, maar we hebben voor de rest er niks mee gedaan omdat het ons niet verstandig leek. Maar net liet me wel blijken daar spijt van te hebben en ik net zo goed want ik vind hem echt heel erg leuk. Morgen gaan we wandelen. Ik ben benieuwd.

* 3 maanden clean *

8 juni 2008

Ik zit in een gigantisch dilemma wat betreft J. Ik heb net heel lang een gesprek met hem gehad en dat voelde zo goed en vertrouwt. Ik kan zo verschrikkelijk goed met hem praten. Hij is echt heel lief en begripvol, en ik voel nu echt iets voor hem. Ik ken hem eigenlijk nog helemaal niet lang maar zo voelt het wel. Ik ken hem beter dan dat ik P. ooit heb gekend, maar mijn verstand zegt dat ik er verder niets mee moet doen. Het maakt alles er alleen maar moeilijker op. Verliefd zijn hier is riskant. Ik moet nu al zoveel verzwijgen. Pfff, moeilijk!

12 juni 2008

Het is alweer een tijdje geleden dat ik heb geschreven. Ik heb een ontzettende slechte week achter de rug. Maandag begon het met het zien van schimmen op de muur. Wat later hoorde ik een stem die me opdrachten gaf om mezelf wat aan te doen. Tijdens de dagsluiting viel ik weg. Ik heb die nacht op de crisis geslapen. Dinsdag zag ik iets engs lopen waardoor ik ging hyperventileren. Gisteren ging het weer even niet. Vandaag gaat het goed. De afbouw van Dipiperon gaat sowieso weer zes maanden duren. Dinsdag hebben J. en ik voor het eerst gezoend. Het voelt heel erg dubbel. Ik vind hem wel superleuk maar het vreet aan me dat ik erover moet liegen. L. en W. hebben vrijdag seks gehad en daar dus ook over gelogen en ik met mijn schijnheilig gedoe maar zeggen hoe rot ik dat van hen vind terwijl ik dus gewoon hetzelfde doe.

13 juni 2008

Vandaag een goede dag gehad. Een nummer 7. Ik moet vandaag een gevoelsthermometer maken, dus dat zal ik nu maar even doen.

  1. Dingen zien en stemmen horen die andere niet zien/horen en dat als bedreigend ervaren. Afwezig, paniekaanvallen, drang naar automutileren. Geen levenslust meer. Vergeet de mooie dingen in het leven, nare dromen.

  2. Gevoel van leegte, angstig, teruggetrokken, denken aan suïcide, rusteloos, slechte concentratie, dingen zien en horen en dit als bedreigend ervaren.

  3. Nergens zin in hebben, dingen laten verslonzen, liefst heel de dag op bed blijven liggen, pessimistisch denken.

  4. Moeheid, geen zin hebben om te praten, snel geïrriteerd raken, geen zin hebben om het programma mee te volgen.

  5. Somber, niet veel lachen, dingen zien en horen die er werkelijk niet zijn, niet in mijn dagboek schrijven, niet gemotiveerd zijn.

  6. Af en toe grapjes maken, soms lachen, zin hebben om iets te ondernemen, verzorgd eruit zien, veel met behandeling bezig zijn.

  7. Vrolijk, veel lachen, zingen, goed aanwezig tijdens groepsmomenten, goed bezig met behandeling.

  8. Hyperactiviteit, veel praten, lachen en zingen. Zin om veel te ondernemen. Weinig last van stemmen et cetera.

  9. Gevoel heel de wereld aan te kunnen.

  10. Me zo goed voelen dat niets me nog kan schelen.

Vandaag geef ik mezelf duidelijk een drie.

14 juni 2008

Ik zit nog te veel met P. in mijn hoofd. Ik vind het moeilijk om hem los te laten. Hij heeft me te vaak blij gemaakt met zijn impulsieve en lieve acties, maar natuurlijk ook kapotgemaakt. J. irriteerde zich vandaag heel erg aan V. en stuurde vandaag een sms’je dat het misschien beter was elkaar met rust te laten. Dat kwetste me wel. We hebben het net uitgepraat. Hij zei dat hij me wel superleuk vindt en dat het bij hem ligt en niet bij mij. Alles is weer een stuk moeilijk geworden!

15 juni 2008

Ik mis dochterlief echt ontzettend erg. Ik heb haar net heel eventjes aan de telefoon gehad en zij was zo superlief! Ik ben zo blij als dit alles achter de rug is.

16 juni 2008

Alles wordt zoveel moeilijker nu. Ik moet keuzes gaan maken die me heel veel verdriet gaan doen.

17 juni 2008

Vandaag een makkelijk dagje gehad. Dat komt omdat er geen therapieën waren. Ik heb vandaag besloten sowieso weer een maand hier te blijven. En als ik eenmaal naar huis ga moet ik een hele goede planning maken waar ik me ook echt aan ga houden, anders maak ik het mezelf gewoon weer veel te moeilijk.

18 juni 2008

Gisteren was een belangrijke dag voor mij. Ik ben eerlijk geweest over mijn contact en gevoel voor P. Ik vond dit eerst wel moeilijk maar het bewijst dat ik vooruit aan het gaan ben. Voorheen had ik erover gelogen. Ik schaam me er wel voor dat ik nog steeds bepaalde gevoelens voor hem heb. Ik gebruik J. denk ik alleen maar om hem te vergeten. En dat lukt natuurlijk helemaal niet. Pff, waarom ben ik P. ooit tegengekomen? Ik wil hem vergeten en snel! V. doet vandaag heel erg bot en afwijzend tegen mij. Ik heb het daar wel heel erg mee gehad om eerlijk te zijn. Hij schuift alles op mij af. Ik neem daarom ook het besluit om even afstand van hem te nemen.

20 juni 2008

P. heeft op mijn Hyves een tik achtergelaten, dus heb ik hem weer – hoe dom! – gesmst. Ach ja, was gewoon weer in een impuls en kan er verder toch niet veel meer aan veranderen. J. zei gisteravond: ik houd van jou. Op zich best een beetje eng en stom van hem. Het gaat me allemaal een beetje te snel. Vandaag evaluatie gehad. Het team vindt dat ik het heel goed doe, sta goed in mijn behandeling. Ik vind dat wel erg fijn om te horen. J. was vandaag wel een beetje dom bezig tegen mij. Hij vindt het jammer dat ik niet wil inzien dat alles wat V. doet is om mijn aandacht te trekken en dat ik die dan nog geef ook. Volgens mij is het gewoon puur jaloezie, maar goed.. Hij doet maar hoor! Vandaag C. gesproken. Zij had van C. gehoord dat P. op een heel gemene manier tegen iemand had gezegd dat hij weer contact met me heeft. Ik heb geen idee meer wat ik er van moet geloven. Ik denk dat ik heel het P. gebeuren maar links moet laten liggen. Ik heb het gehad met het gesodemieter!

Het is de eerste keer dat ik mijn eigen stukken gecensureerd heb. Waarom? Ik kan niet lezen, ik kan niet typen, ik kan niet geloven dat ik zoveel waarde heb gehecht aan dingen die er helemaal niet toedoen. Het maakt me misselijk om te lezen hoe onzorgvuldig ik ben omgegaan met mijn leven. Ik weet dat het rationeel gezien misschien niet eerlijk is om zo boos op mezelf te zijn. Om zo boos te zijn op het leven wat ik heb geleid. Boos om wat mijn moeder nu moet meemaken. Boos op alles wat ik haar ooit verweten heb. Boos op alle ruzies die ik ooit met haar heb gemaakt. Waarom moet een hersentumor mij doen beseffen dat die vrouw, mijn lieve moeder, het meest kostbare is in mijn leven? Samen met mijn lieve dochter. Ik hoop dat jullie vandaag nog eens goed naar jullie geliefden kijken en realiseren hoe kostbaar zij zijn. Dat ieder moment samen een moment is wat gekoesterd moet worden. ❤

hero

Date (4) Mister F. = meneertje vlinders-in-mijn-buik

Have you ever been in love? Horrible isn’t it? It makes you so vulnerable. It opens your chest and it opens up your heart and it means that someone can get inside you and mess you up.

Meneertje vlinders-in-mijn buik, mister F., wat doe je toch met me?

Vorige week zondag vroeg hij me plotseling vanuit het niets of ik tijd had om iets met hem af te spreken. Ik heb eventjes geaarzeld of ik wel ja zou zeggen. De afgelopen tijd heb ik nogal vaak ge-date en het is steeds uitgelopen op een drama. Ik had geen zin in nog een dramatische date. Mister F. verraste me door te vragen wat ik wilde gaan doen. Huh? Hij wil echt iets met me gaan doen? Ik had verwacht dat hij de zoveelste was die ‘rustig een filmpje wilde gaan kijken’. Het excuus van mannen die uit zijn op seks. Dames: ga hier dus niet op in als je op zoek bent naar een serieuze relatie! 😉 Maar deze mister F. wilde dus iets gaan doen. Zelf ben ik niet zo creatief en ik wist zo snel niet iets te verzinnen. Daarnaast ben ik ook gewoon heel onzeker, want tsjah, wat als ik iets heel stoms verzin om te doen? Ik kaatste de bal dus direct terug naar hem. Het leek hem leuk om samen naar Antwerpen te gaan, en daar een hapje en drankje te gaan doen. Prima! 🙂

Hij haalde me op in zijn veel te dure auto. Ik heb niets met auto’s. Ik heb zelf geen rijbewijs en dus automatisch ook geen auto. Ik vind het doodeng om zelf te rijden. Desondanks zag ik dus direct dat dit geen goedkope auto kan zijn. Meteen koppel ik daar een bepaald vooroordeel aan vast. Hij is dus blijkbaar rijk. Wat moet hij dan met mij? Hij kan waarschijnlijk iedere vrouwelijke golddigger in de wereld krijgen, en laten dat nou meestal niet de meest onaantrekkelijke vrouwen zijn. Mister F. heeft zijn uiterlijk ook zeker mee. Hij heeft een mooi gezicht en hij weet zich altijd goed te kleden. Om heel eerlijk te zijn ben ik niet zo gevoelig op het gebied van mode. Ik trek gewoon aan wat ik zelf fijn vind om te dragen. Meestal past dat niet binnen de huidige mode. Een groot contrast dus met deze mister F. Beetje naar om te zeggen, maar op deze twee vlakken lijkt mister F. behoorlijk veel op mijn ex. Misschien dat ik om die reden meteen heel onzeker word van rijke en modieuze mensen. Ik heb me nooit echt op mijn gemak gevoeld bij mijn ex. Hij wist altijd punten te benoemen die ik zou moeten verbeteren. Ik projecteerde mijn onzekerheid op mister F. terwijl hij de kans nog niet eens had om ook maar één woord uit te brengen.

Meneertje vlinders-in-mijn-buik stelde op zijn beurt wel een aantal vragen aan me. Waarom vraagt ie zo veel, was een gedachte die vaak in me opkwam. Hij vroeg wat ik leuk vind om te doen, hij vroeg door over mijn werk, over mijn studies, over mijn dochter, over mijn werkverleden. Eventjes wist ik hier een heel negatieve draai aan te geven, totdat ik me besefte dat hij gewoon interesse in me had. Andersom stel ik niet veel vragen. Ik ben zo bang om een antwoord te krijgen dat ik niet wil horen. Ik vind het ook eng, omdat ik bang ben dat hij het vervelend zal vinden als ik te veel vragen stel. Ik ben apart, I know. Ik vraag me soms serieus af of mijn PTSS niet vooral van toepassing is op het gebied van relaties. Hij wist hier goed op te anticiperen door zelf veel bloot te geven (figuurlijk gezien uiteraard). Hij vertelde me dat hij een ondernemer is. Oh no, not again. Weer iets wat ik kan koppelen aan mijn ex-vriend. Wat ik totaal niet kan koppelen aan de ex is de manier waarop meneertje vlinders-in-mijn-buik met me omgaat. Hij houdt de deur voor me open. Hij praat met me, lacht met me, is geduldig met me. Hij heeft me de eerste date niet aangeraakt of gekust. We hebben alleen maar gepraat tot diep in de nacht. Hij moest lachen om de ongeremde manier waarop ik mijn mening deel. Hij heeft me met respect behandeld. Hij liet me die eerste avond al beseffen dat het zo lang geleden is dat iemand me echt met respect heeft benaderd (buiten mijn werk om).

Ik was na deze date wel bang. Ik was (en ben nog steeds) heel enthousiast over hem. Ik wist niet zeker of hij hetzelfde voelde. Misschien benaderde hij me alleen met respect omdat hij me niet echt boeiend vindt. Ik heb allerlei rare protocollen als het gaat om daten en één daarvan is dat ik niet als eerste contact zoek na een date. Ik wil het risico niet lopen om keihard een blauwtje op te lopen. Ik voel me ook heel naar als mensen me negeren, en al helemaal als ik die ander echt héél leuk vind. Tot mijn verbazing sms’te hij me de dag daarna weer. Hij wilde me weer zien. Ik ben niet snel gek te krijgen, maar dit maakte me echt helemaal in de war. Een man die me een dag na de date weer wil zien? Hoe kan dit? Een ander protocol van mij is om mannen niet vaker dan één keer per week te zien. Dit protocol heb ik opgesteld om teleurstelling te voorkomen, want mijn exen wilden me meestal maar één keer per week zien. Nu voelt het alsof ik hier zelf voor kies en voelt het wat minder erg. Onzin natuurlijk. 😉 Meneertje vlinders-in-mijn-buik wilde me dus weer zien, maar ik heb geweigerd. Ik was ontzettend moe en moest vroeg mijn bed uit. Nog een avondje tot diep in de nacht doorgaan, zou ik niet trekken.

Deze week heb ik hem wel drie keer gezien! Ik voel me op me gemak bij hem. Het lukt me zelfs om niet continue te praten. Bij hem voelen de stiltes niet zo vreemd aan. Soms zie ik hem stiekem eventjes naar me kijken en ik zou er alles voor geven om op zo’n moment even in zijn hoofd te kunnen kijken. Hij is zo zachtaardig en zo lief. Hij kust mijn voorhoofd, hij kriebelt me, hij pest me, hij maakt me aan het lachen. Hij belt me soms gewoon eventjes op om te vragen hoe het gaat en wat ik aan het doen ben. Dit is precies waar ik al die tijd naar op zoek ben geweest. Iemand die laat zien dat ik geen blok aan de been ben. Iemand waarbij ik me geliefd voel.



Twitter:
119 volgers. / Instagram: 202 volgers. / Facebook: 1 Vind-ik-leuk

BAM-mam

Being a single parent is twice the work, twice the stress and twice the tears but also twice the hugs, twice the love and twice the pride.

Vroeger lagen mijn toekomstdromen voornamelijk bij de ambities die ik had op het gebied van werk. Nu besef ik mij dat werk ‘maar’ werk is. Het draait niet om wat voor werk je doet, maar het draait allemaal om het leven dat je buiten je werk hebt. Ik word niet langer echt heel gelukkig van mijn werk. Ik word gelukkig van mijn dochter, mijn familie, mijn vrienden…de momenten die er echt toe doen.

En nu ben ik bang. Mijn carrière heb ik geheel zelf in controle. Ik heb er hard voor gewerkt en dit heeft als resultaat gehad dat ik op dit gebied al mijn doelen heb bereikt. Nu heb ik een doel waarbij ik iemand nodig heb. Ik wil trouwen en een tweede kindje. Eigenlijk is het tweede kindje mijn grootste wens. Volgens mij is mijn biologische klok gaan tikken. 😉 Als ik een baby zie, dan wordt dit verlangen alleen maar sterker. Nooit had ik verwacht dat ik zo zou worden! Tot ongeveer een jaar geleden wilde ik totaal geen tweede kind. Ik kon me niet voorstellen dat ik ooit net zoveel van een ander kindje zou kunnen houden als van mijn dochter. Zij is de liefde van mijn leven. Nu ben ik echter van mening dat ik genoeg ruimte in mijn hart heb voor twee.

Ik wil niet te oud zijn als ik voor de tweede keer moeder word. Na je 36ste wordt het aantal risico’s voor zowel moeder als kind ontzettend groot. De kans op een kindje met een beperking is zo groot dat ik het risico dan niet eens wil nemen. Mijn dochter is inmiddels al te oud om bezig te zijn met het leeftijdsverschil tussen de twee kids. Die is sowieso al heel erg groot. Daarvoor hoef ik dus niet echt op te schieten, maar ik wil echter niet later dan mijn 32ste een tweede kindje. Op dit moment heb ik geen relatie. Dat maakt me bang. Het klinkt vast heel raar, maar ik ben echt bang dat ik voor altijd alleen zal blijven. Ik functioneer namelijk vrij goed, maar op het relationele gebied ben ik een ramp. Bindingsangst werkt niet echt mee als je graag wilt trouwen. 😉

Eigenlijk ga ik er al vanuit dat ik een BAM-mam zal worden. BAM staat voor ‘Bewust Alleenstaande Moeder’. In mijn geval is het niet helemaal bewust, omdat ik het liever op een andere manier zou zien. Ik vind dat een kindje een papa en een mama nodig heeft. Het voelt ergens ook egoïstisch om hieraan te beginnen. Het is een beetje dubbel. Poeh, en eng om dit zo op te schrijven. Tegenover mijn omgeving maak ik weleens, in de vorm van een grapje, opmerkingen hierover. Sommige vinden dat ik sowieso niet weer aan kinderen moet beginnen. Ik kan na mijn 32ste juist weer van mijn leven gaan genieten, aldus deze mensen. Het is dan ‘dom’ om weer aan kinderen te beginnen. Het zou ook niet leuk zijn voor mijn dochter om dan nog een broertje en een zusje te krijgen. Sommige reageren alsof ik uit een ei kom en niet weet hoe het is om alleenstaande moeder te zijn. Hallo, wat doe ik het afgelopen decennia? Juist ja, alleen voor mijn dochter zorgen en ik ben er goed in.

Gelukkig heb ik nog een aantal jaartjes om hierover na te denken. Het is wel een onderwerp wat me nu al veel bezig houd. Hopelijk komt er iemand in mijn leven waardoor ik nooit deze keuze hoef te maken….

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑