Zoeken

De wereld van Anna

Tag

angst

08 juni 2015: nachtmerrie

Late nights, early mornings… Die combinatie gaat me steeds slechter af. Vorige week lag ik op een avond al om 19 uur te slapen. Ik was werkelijkwaar helemaal opgebrand. Ik heb tot de volgende ochtend 7 uur geslapen. Die avond was ik weer om 00.00 uur zo moe dat ik gewoon niet meer wakker kon blijven. Vannacht heb ik heel slecht geslapen. Ik kon de slaap niet vatten, en ik heb onrustig geslapen. Nachtmerries waren steeds opnieuw de reden dat ik wakker werd.

In mijn droom werd ik wakker om naar het toilet te gaan. Daarna wilde ik een slokje drinken, maar er kwam geen water uit de kraan. Toen ik het licht aan wilde zetten, begonnen de lampen afwisselend te knipperen. Angstig kroop ik terug in bed. Dochterlief stond niet veel later naast mijn bed. Ik wilde net vragen wat er aan de hand was, toen ik hoorde dat iemand ons huis probeerde binnen te dringen. De voordeur begon keihard te rammelen.

En toen schrok ik wakker..

Het duurde nog enige tijd voordat ik weer kon slapen. Ik was blij dat het maar een droom was. Tegelijkertijd voelde ik me – mede dankzij mijn slaapdronken toestand – nog wel heel angstig. Het zweet liep over mijn gezicht. Hopelijk heb ik vannacht een wat rustigere nacht…

Mijn angst voor de islam

Sinds jaren heb ik geen autochtone Nederlandse vriend gehad. Mijn laatste relatie – wederom de relatie die mij het meest gelukkig maakte – was met een Turkse jongen. Hij is moslim. Zijn karakter raakte me zoals ik nooit eerder door iemand was geraakt. Ik vond het prachtig om zijn toewijding richting zijn geloof te zien. Ik vond het fascinerend om zijn geloof en de bijbehorende gebruiken te leren kennen. Het maakte me gelukkig als hij vertelde dat hij naar de moskee ging. Mijn geloof betekent intrinsiek ook alles voor mij. Het praktiseren, daar is waar het misgaat. Ik vond het mooi hoe mijn geloof sterker werd door die van hem. Ik geloof dat God ons samen heeft gebracht en dat Hij geen onderscheid maakt tussen christenen en moslims. Voor mij is er één God voor ons allemaal.

Jullie horen de maar waarschijnlijk al wel aankomen… jullie weten vast al wel dat ik vrijgezel ben. Ik werd verliefd op hem voor wie hij is, en zijn religie en cultuur horen hier bij. Stiekem werd ik ook verliefd op de Turkse cultuur. Cultuurverschillen en verschillen in geloofsovertuiging zijn uiteindelijk toch de reden van onze breuk geworden. Er was simpelweg geen toekomst voor ons. Ik ben een eigenwijze en koppige vrouw die zelf heel goed weet wat zij gelooft en belangrijk vindt. Ik kan niet opeens van alles waarin ik geloof afstappen voor iemand anders, al zou ik het willen. Ik kon me niet bekeren tot de islam en hij kon niet samen blijven met iemand die geen moslim is. Het zou alleen maar moeilijk worden als we bij elkaar zouden blijven. Mijn dochter zal zich nooit bekeren. Als we samen kinderen zouden krijgen, dan zou ik het niet kunnen accepteren dat zij moslim zijn. Dit klinkt heel hard misschien… maar het is wel zoals ik het voel(de). Ik heb gewoon andere normen en waarden. De familie van mijn ex-vriend zou me nooit accepteren als ongehuwd moeder, ongeacht wie ik voor de rest ben. Ik zou nooit goed genoeg zijn. Andersom accepteerden mijn vriendinnen hem ook niet. Onze werelden leken niet met elkaar verenigd te kunnen worden.

Hoe vervelend is het dan dat ik juist niet te verenigen ben met een pure Hollander? Het lukt me niet om een gesprek gaande te houden met Nederlandse mannen. Ik kan over heel veel onderwerpen niet met hen praten. Nederlandse mannen vinden mij volgens mij maar een beetje gek. Zij zijn nuchter en geloven niet in de – volgens hen – hocus pocus  waar ik wel in geloof. Ik heb niet de connectie met hen zoals ik die wel met moslims heb. Dus ja, ik ben bang voor de islam. Soms vraag ik me weleens af of ik ooit wel een duurzame relatie met iemand kan opstarten. En als dat me lukt, hoe moeten we het dan tackelen dat we het eens worden over ‘toekomstige’ kinderen? Hoe kunnen we gelukkig zijn en blijven? Het is simpel om elkaar te respecteren. Het is ook simpel om elkaars geloofsovertuiging te respecteren, maar je blijft elkaar toch een ‘ticket to heaven’ gunnen (als het moment daar is dan hè). We geloven vervolgens allebei dat je daar op een andere manier komt. Ik ben bang voor de islam omdat het me enerzijds raakt en het anderzijds zo niet past bij wie ik ben of wil zijn. Het maakt me bang, omdat ik soms geloof dat ik nooit gelukkig zal worden met een partner aan mijn zijde. Dat ik de rest van mijn leven alleen blijf. Ik ben niet bang vanuit haat. Ik ben juist bang vanuit liefde.

De toekomst van mijn blog begint nu!

Vanaf volgende week gaat de donderdag en vrijdag op mijn blog drastisch veranderen.

Wat gaat er veranderen?

Met pijn in mijn hart zal Alice niet meer iedere donderdag op mijn blog te lezen zijn. Ik blijf wel verder schrijven aan dit fictieve verhaal, maar zal het pas publiceren als het helemaal af is. Kun jij niet wachten tot het moment dat het helemaal af is? Mail dan naar dewereldvananna@outlook.com en je ontvangt iedere donderdag een nieuw hoofdstuk via de mail.

De ‘How to survive’-reeks zal ook verdwijnen. Dit vind ik minder jammer. Ik ben hier eerlijk gezegd ook wel een beetje klaar mee. 🙂

Waarom?

Het is tijd voor iets nieuws! Op dit moment ben ik nog erg zoekende in hoe ik mijn blog vorm wil gaan geven. Ik ben nog niet helemaal tevreden over de lay-out. Verder vind ik veel te veel onderwerpen leuk en interessant. Ik wil een beetje experimenteren met het schrijven over deze onderwerpen om te ontdekken wat bij me past. Daarnaast wil ik ook over onderwerpen schrijven die interessant zijn voor jullie om te lezen.

Hoe gaat de blog er vanaf volgende week uit zien?

Eerder heb ik al aangegeven dat ik graag een discussie op gang wil brengen. Iedere donderdag zal er een stelling online geplaatst worden waarop uiteraard gediscussieerd mag worden. Het gaat hierbij om actuele onderwerpen die mij in ieder geval raken en waarbij ik benieuwd ben hoe anderen hier tegenaan kijken.

De vrijdag zal in het teken staan van – verrassend is het misschien niet – de islam. Ik geloof dat onwetendheid maakt dat (sommige) mensen bang zijn voor de islam. Deze angst zorgt op zijn beurt weer voor boosheid en haat. Na het schrijven van het artikel over Nederlanders en hun angst voor de islam kwam ik er al snel achter dat ik ook best weinig weet over de islam. Het lijkt me leuk en interessant om er meer kennis over op te doen en graag wil ik jullie deelgenoot maken van deze ontdekkingsreis. Het zal aanvankelijk beginnen met desk-research (websites, artikelen et cetera). Stiekem hoop ik via deze weg in contact te komen met een moslim(a) die mij kan vertellen wat de islam voor hem/haar persoonlijk inhoudt en wat hij/zij zelf er van weet. Ik zou het ook leuk vinden als lezers van dit artikel met mij delen wat hun vragen zijn met betrekking tot de islam. Ik zoek het dan graag voor jullie uit! Een nieuw avontuur waar ik heel veel zin in heb! 🙂 Overigens ben ik niet van plan om me te bekeren tot de islam. Mijn drijfveer is gewoon een diepgewortelde interesse naar andere religies en culturen. Ik heb in ieder geval zin in volgende week en ik hoop jullie ook! 😉

blog-4

Toekomst van mijn blog: meer discussie!

Don’t raise your voice, improve your argument.

Ik wilde graag een discussie op gang brengen. Dat is de reden dat ik ben gaan bloggen. Het was mijn ambitie om andere mensen te raken, zowel op een positieve als negatieve manier. Niemand hoeft het eens te zijn met de manier waarop ik naar de wereld kijk, dat is mijn persoonlijke wereldbeeld. Zou het niet heel saai zijn als iedereen hetzelfde denkt? Het is juist mijn bedoeling om mensen na te laten denken. Ik wil niet dat zij het allemaal met me eens zijn. Deze ambitie is het meest gelukt met mijn omstreden blog over Nederlanders en hun angst voor de islam. Ik had echt geen idee dat er zo’n felle discussie zou ontstaan. Onvoorbereid dat ik was, werd ik na een tijdje echt heel somber van alle reacties die ik kreeg. Een paar maanden heb ik niet meer geblogd. Daarna besloot ik mijn persoonlijke verhaal te vertellen en had ik niet langer het doel meer om mensen te raken met de dingen die ik zei. De makkelijkste weg…

Nu wil ik dit nog wel een tijdje volhouden. Ik vind het heerlijk om te bloggen. Ik vind de hartverwarmende reacties leuk! Ik wil iedereen daar dan ook graag voor bedanken. Als ik naar de statistieken kijk, blijkt wel dat mijn publiek juist de blog over angst voor de islam waardeert. Deze blog wordt het meest bekeken, hierop zijn de meeste reacties gekomen en ga zo maar door. Het blijkt wel dat deze blog hen heeft geraakt. Misschien wil ik in de toekomst dan toch weer meer aandacht gaan besteden aan onderwerpen waarop flink gediscussieerd kan worden. Actuele onderwerpen waarover iedereen wel een bepaalde mening heeft. Het aanwakkeren van emoties is iets waarop ik me wil voorbereiden, omdat negatieve reacties soms toch best vervelend kunnen zijn (zo heb ik zelf ervaren). Het is niet iets wat je zomaar eventjes kan onderschatten. Ik wil niet dat ik weer stop met bloggen, vanwege de overvloed aan negatieve reacties die soms naar mij als persoon gericht zijn. Het is best aangrijpend.

Laat ik voor vandaag wel alvast een mooie stelling er in gooien als opwarmertje. Ik doe dit naar aanleiding van de blog ‘Vrouw laat zien dat er ook een positief verhaal zit achter abortus !!!’ van SPIRITUEEL Boeddha. Het bericht raakte me, vandaar dat ik voor dit onderwerp kies. In Nederland kunnen vrouwen er voor kiezen om abortus te laten plegen. Hiervoor krijgen zij vijf dagen bedenktijd nadat zij bij de dokter zijn geweest omtrent hun zwangerschap. De enige voorwaarde die eigenlijk geldt om abortus te kunnen laten plegen, is dat het op basis van vrijwilligheid gebeurt. De vrouw mag niet gedwongen worden door anderen om abortus te laten plegen. Hierover wordt in de kliniek uitgebreid gesproken. De rechten van het ongeboren kind zijn in het geding, aangezien het recht op leven wordt geschonden, maar kan men al wel spreken over rechten? Heeft een ongeboren kind überhaupt wel rechten? Een kindje dat net geboren is mag je niet zomaar doodslaan of what ever. Waarom mag je wel het leven beëindigen van een ongeboren kind? En dan nog wel op grond van een relatief onbelangrijke reden? Als je abortus verbiedt, kunnen vrouwen die verkracht zijn ook geen aanspraak meer doen op abortus. Hoe moet het dan met hen? En hun kinderen? Het alleen toegankelijk maken voor vrouwen die zijn verkracht, dat is vrijwel onmogelijk. Gaan vrouwen dan niet juist doen alsof ze verkracht zijn om alsnog abortus te kunnen laten plegen? En gaan vrouwen niet juist heel gekke dingen doen als ze het recht op abortus verliezen? Denk hierbij aan vrouwen die een mes in hun eigen vagina steken om de foetus zelf weg te halen, of aan pasgeborene die vermoord worden. Een onderwerp dat veel los zal maken, vermoed ik. Ik wil graag de volgende stelling in de groep  gooien:

Abortus moet verboden worden in Nederland.

Ik ben boos

Ik neem jullie mee naar 16 januari van dit jaar. De dag dat ik de blog plaatste over Nederlanders en hun angst voor de islam. Ik besteed hier vandaag expliciet aandacht aan, omdat ik vrij onverwachts wederom een reactie heb ontvangen onder mijn blog met hierin een filmpje over de vooroordelen van de media over moslims. Weer een reactie waarvan mijn nekharen overeind gaan staan. Ik hoef het woord moslim maar uit te spreken en ik sta regelrecht in de vuurlinie.

Ik las op Facebook het bericht dat E.J. Bron had geplaatst. Ik was vrijwel direct boos en teleurgesteld, want een vriend van mij had deze blog gedeeld. Het doet me altijd pijn om dergelijke haatdragende teksten te lezen. Ik vond het mijn taak om hierop te reageren. Waarom? Dat weet ik eigenlijk niet zo goed. Op een of andere manier probeer ik al heel mijn leven het op te nemen voor kwetsbare groepen in de samenleving. Het maakt me hierbij niet uit of je moslim, christen, atheïst of whatever bent. Het gaat me niet om de geloofsovertuiging op zich. Het gaat me om de manier waarop sommige mensen proberen andere mensen buiten te sluiten, te vernederen, te kwetsen… Ik doe dit niet alleen via internet maar ook in mijn directe leefomgeving. Ik probeer zelf niemand buiten te sluiten. Je zou denken dat dit niet gevaarlijk is toch?

Maar het is wel gevaarlijk om bijvoorbeeld op te komen voor moslims. Toen ik 15 jaar jong was ben ik door gabbers met messen bedreigd, en dan heb ik het niet over 1 gabber maar een hele groep met gabbers die me achterna kwamen met messen. Ik heb gerend voor m’n leven. Reden hiervan was het feit dat ik met een aantal Marokkaanse jongens had gesproken. Ik was, volgens hen, een landverrader. Ik ben belaagd door autochtone Nederlandse jongens die vinden dat ik als Nederlandse vrouw een schande voor hen ben, omdat ik een Turkse vriend had. Iemand zei dat ze precies hetzelfde met mij moeten doen als dat ze met de moffen**** hebben gedaan. Het ergste was dat iemand ooit tegen me zei dat ie me zou laten liggen als ik aangereden zou worden door een auto of whatever. En waarom? Omdat ik weiger een hele groep mensen over één kam te scheren.

Ik probeer te praten met de mensen die moslims haten, ik wil horen hoe het komt dat ze een hele groep zo erg kunnen haten.. Ik wil mijn mening delen. Dat is gevaarlijk. Het is vandaag Vrijheidsdag… Ik heb geleerd dat echt vrij zijn in het delen van je mening in ieder geval hier in Nederland niet kan. Zelfs vrienden worden soms heel boos op me. Ik zou blind zijn. Ze komen met honderden argumenten waarom moslims niet oké zijn, en ik kan er alleen maar heel naar en verdrietig van worden. Hoe kunnen ze zo zwart/wit denken? Ze willen niet meer met me omgaan, omdat ik een relatie heb gehad met een moslim. Ik word inmiddels zelf buitengesloten.

Angst is de reden waarom ik hier niet via mijn echte naam blog. Angst is de reden dat ik zelden reageer op reacties. Angst is de reden dat ik lange tijd gestopt ben met bloggen. Het doet me letterlijk pijn, sommige reacties die ik heb gekregen.

Maar weet je wat? Ik stop niet. Zet me maar voor de vuurlinie. Ik ga niet toekijken en niets doen. Ik laat me niet in een hoekje drukken.

Stalker

Vaak wil de stalker het slachtoffer in zijn greep houden door het slachtoffer te bespieden of voortdurend angst aan te jagen. Dit komt vooral voor na een afgebroken relatie. Meestal zijn stalkers psychisch of emotioneel labiele mensen, waarbij vaak een psychische stoornis of dwangmatig handelen in het spel is. Een stalker kan zich een liefdesrelatie inbeelden, of kan een liefdesrelatie met zijn of haar slachtoffer achter de rug hebben. In dit laatste geval is het vaak de laatste die de relatie heeft verbroken, wat de stalker niet kan verwerken. Bij zowel ingebeelde als verleden liefdesrelaties denkt de stalker bij iedere reactie van de gestalkte: “maar eigenlijk houdt hij/zij van mij”.

Vanochtend werd ik gebeld door een vreemd nummer. Ik heb het nummer gegoogled en het blijkt het algemene nummer te zijn van gevangenissen. Mijn hart maakte een kleine sprong toen ik dat las, en niet van vreugde…

Ongeveer een jaar geleden leerde ik Mister M. kennen. Hij leek me een aardige jongen. Hij is intelligent, grappig, lief en had echt aandacht voor me. We raakten steeds meer gehecht aan elkaar. Hij vertelde dat hij een antisociale persoonlijkheidsstoornis en kenmerken van schizofrenie heeft. Ik kon me daar destijds nog helemaal niet in vinden, maar hoe hechter we raakten, hoe grimmiger ons contact werd. Ik kreeg langzaam een afkeer van hem. Als hij boos was, dan bedreigde hij me en voelde ik me gewoon niet echt veilig. Ik besloot het contact te verminderen. Ik begon hem na een tijdje echt eng te vinden, maar zijn reactie op het verbreken van het contact was eigenlijk nog veel enger. Hij werd woedend als ik mijn telefoon niet opnam. Zijn gedachtegang was heel erg vreemd. Op een dag belde hij me en hij zei dat hij naar mijn adres zou komen. Ik had hem nooit verteld waar ik woonde! Dat was het moment dat ik me bedacht dat ik misschien in gevaar kon zijn. Je denkt dat je wel enigszins mensenkennis hebt, maar deze keer had ik me echt vergist. Hij wist dat ik angstig werd en zijn bedreigingen werden steeds heftiger. Hij zei dat ie me wilde vermoorden…

Hij vertelde me dat hij vrouwen vaker wat had aangedaan en dat mijn moment ook nog wel zou komen. Hij wilde mijn hart uit mijn lijf rukken en hij voelde diepe haat voor me. Nooit heb ik iemand verteld dat ik zodanig bedreigd werd. Ik blokkeerde zijn nummer en hoorde een tijdlang niets van hem. Ik schaamde me dat ik iemand had vertrouwd die tot gevaarlijke dingen in staat is. Ik durfde het niet te vertellen. Hij begon echter na een tijd mijn familie te bellen (hoe creepy is dat?!). Zij begonnen zich ook zorgen te maken. Hij vertelde tegen hen dat hij de Ex wilde vermoorden. Het voelt soms nog steeds alsof het allemaal mijn eigen schuld is. Ik ondernam geen actie, omdat ik dacht dat ik het had uitgelokt. Ik zou het wel verdiend hebben met de verkeerde signalen die ik gaf. Uiteindelijk wilde ik toch naar de politie stappen, maar toen werd het stil aan zijn kant.

Het duurde een paar maanden voordat ik doorhad waarom het stil was. Ik kwam erachter via een brief vanuit de gevangenis. Een brief waarin hij me de liefde verklaart en om vergiffenis vraagt. Hij vraagt in deze brief of ik hem wil terugschrijven, zodat hij weet of hij contact met me op mag nemen. Paar weken later belde hij en liet een voicemail-berichtje achter. Hierna was het gelukkig weer stil.

Nu werd ik dus weer gebeld. Ik wil gewoon dat hij me met rust laat! Ik weet niet waarvoor hij vastzit. Ik weet alleen dat ie over zes maanden vrijkomt. Hij moet me dan echt vergeten zijn, anders zit de kans er in dat ik moet verhuizen…

Anna: de gevaarlijke islam-voorvechtster

Het is nog steeds lachen, gieren en brullen op de website van de heer E.J. Bron. Ik word hier finaal afgemaakt uiteraard, omdat ik niet dezelfde gedachtegang aan wil nemen als zij. Het is vreemd maar toch zijn het juist deze reacties die mij inspireren voor het schrijven van de meeste van mijn blogs. Ik wil de aanhangers van de heer E.J. Bron dan ook hartelijk danken. Vandaag wil ik graag reageren op de meest pakkende, bizarre en enigszins grappige uitspraken.

Reactie 1.

E.J. Bron zou die Anna getrouwd zijn met een moslim? er zijn gekken genoeg die geen Nederlander aan de haak krijgen anders praat je niet zo (Monalisa bij Christelijke feestdagen binnenkort verboden in heel Europa).

Hahahaha!

Reactie 2.

Zou ze al koudwatervrees van ons gekregen hebben? Je zult toch maar lyrische adhesiebetuigingen verwachten en in plaats daarvan aangevallen worden door E.J. Bron en zijn bloggers! LOL! (Theresa Geissler bij Christelijke feestdagen binnenkort verboden in heel Europa).

Wat een arrogantie! De reacties die jullie op mijn blog hebben geplaatst heb ik met veel plezier gelezen. Ik voel geen frustraties ten opzichte van jullie, en ik ben al zeker niet bang voor een stelletje radicale islamhaters achter een computer. 😉 Ron V had al snel door dat ik juist bewust heb gereageerd op de blog van de heer E.J. Bron omdat ik wist dat ik reacties zou krijgen. Het was mijn bedoeling om aangevallen te worden om een discussie op gang te brengen. Hoe meer aandacht hiervoor, hoe beter!

Reactie 3.

Ja, beste Tom, tamelijk beleefd en (politiek) correct van buiten, maar levensgevaarlijk van binnen vanwege haar gehersenspoelde ‘conditie’. (…) Het schadelijke van deze gehersenspoelden is, dat het hen lukt om domme dociele figuren tot hun kromme zienswijze te ‘bekeren’ (Tistochwat bij Christelijke feestdagen binnenkort verboden in heel Europa).

Het lijkt me juist dat ‘gehersenspoeld’ niet helemaal het juiste woord is. Als ik de mediaberichten en vele onzin-berichten op bijvoorbeeld het internet zou geloven, dan zou ik net zoals jullie een afkeer hebben voor de islam. Ik zou niet weten door wie of wat ik gehersenspoeld zou moeten zijn? Niemand houdt zich echt bezig met de islam, omdat ze geen onderscheid maken tussen de verschillende dominaties, alleen Geertje Wilders en de heer E.J. Bron (+aanhangers) zijn er echt heel veel mee bezig. Ik stel me inderdaad beleefd en correct op omdat ik (ondanks de verschillende visies) respect voor deze aanhangers heb. Ik ben hier niet met een dubbele agenda, en ik vind het onnodig om mensen naar beneden te halen. Mijn intentie is inderdaad om te laten zien dat je een andere attitude kan aannemen ten opzichte van de islam als je erachter komt dat alle ‘horrorverhalen’ gebaseerd zijn op leugens, onbetrouwbare bronnen, zieke gedachtepatronen en ga zo maar door. In dat opzicht zal ik inderdaad een uitdaging willen vormen voor ieder die op grond van geloofsovertuiging, seksuele voorkeur, sekse en ga zo maar door discrimineert.

Reactie 4.

U bent erger dan dom of naïef; u heult met de islam, met de umma, kortom: met de vijand. U bent een landverrader. Sorry voor de Godwin, maar mensen zoals u werden in 1945 kaalgeschoren en voorzien van een geverfd hakenkruis (Lis bij Christelijke feestdagen binnenkort verboden in heel Europa).

Was het niet juist Hitler die onderscheid maakte tussen geloofsovertuiging, en was het niet juist Hitler die Joden vervolgde? Ik snap uw logica niet? Als het Joden waren geweest, die door u aan de schandpaal werden genageld, dan nam ik het nu voor Joden op. Het gaat me niet per direct om de islam, maar gewoon om het feit dat er gediscrimineerd wordt op grond van geloofsovertuiging. Het is nogal wat om zo’n uitspraak te doen. Ik merk dat u totaal niet heeft begrepen waar het werkelijk om draait.

Tsjah, ik ben het niet met deze mensen eens, dus ben ik een NSB’er. Snappen jullie het nog? Ik niet in ieder geval!

I never meant to start a war, I just wanted you to let me in.

Ik heb vrij veel reacties gekregen op mijn eerste blog die ik hier heb geplaatst. Ik probeer deze allemaal te beantwoorden. Ik ben me er van bewust dat ik me kwetsbaar opstel door uit te leggen waarop mijn blogs over de islam & discriminatie van moslims is gebaseerd. Ik ben zelf namelijk geen moslim, en ik heb ook niet de intentie om me te bekeren. Ik ben katholiek, maar om eerlijk te zijn geef ik hieraan zelfs mijn eigen draai. Iedereen mag me daarop veroordelen. Ik zal me later moeten verantwoorden tegenover de Heer. Ik probeer zo oprecht en eerlijk mogelijk te leven, maar ik weet zeker dat ik fouten heb gemaakt.

Koppig en eigenwijs. Die twee woorden hoor ik vaak. Ik luister niet naar anderen, en ik weiger ook maar iets van anderen aan te nemen. Ik heb altijd de neiging om op te komen voor mensen die in een hoekje worden gedrukt. Tegenover moslims ben ik degene met het hoogste woord om mijn roots te beschermen, tegenover moslimhaters heb ik het hoogste woord om het op te nemen voor deze onderdrukte groepering. Ik kan niet aanhoren hoe mensen elkaar veroordelen. Dit heeft tot het punt geleid dat ik door verschillende groeperingen met een scheef oog word aangekeken.

Wat ik echt heel erg vind is dat ik aan mezelf ben gaan merken dat ik niet meer in discussie durf te gaan. Voor het schrijven van dit blog durf ik amper mijn eigen naam te gebruiken, omdat ik niet weet wat voor consequenties dit zal hebben. Toen ik verliefd werd op een moslim durfde ik dit niet te vertellen omdat ik bang was dat mensen me niet meer zouden accepteren, en mijn voorgevoel werd bevestigd. Sommige van mijn ‘vrienden’ lieten me vallen, ik werd uitgescholden, ik werd vernederd en ik werd genegeerd. Wie zegt dat eer voor het Nederlandse volk niet belangrijk is, heeft duidelijk niet in mijn schoenen gelopen. Wat me het meest heeft aangegrepen is dat iemand tegen me zei dat ik een landverrader ben, en dat als ik een ongeluk zou krijgen…  ze me moeten laten liggen. Dat waren niet de moslims die dergelijke dingen zeiden, maar Nederlanders. Nederlandse vrouwen horen geen relatie te beginnen met moslims. Dat was het moment dat ik begon te beseffen dat het hier niet correct is om iedereen te accepteren voor wie hij of zij is. Je mag mensen blijkbaar hier niet beoordelen op hun persoonlijkheid, maar je moet je mening baseren op de groepering waartoe men behoort. Ik ben een outlier in mijn eigen groep, en daarom weet ik hoe het voelt om gediscrimineerd te worden. Dit is precies waarom ik zo hoop op een dag dat iedereen vreedzaam met elkaar kan samenleven en waarbij iedereen elkaar accepteert en respecteert. Het spijt me voor ieder die niet hetzelfde wenst als ik, maar niets of niemand verandert mijn dromen en wensen, ongeacht met welke beredenering men ook komt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑