Lieve lieve mama,

Hier sta ik dan. Op precies dezelfde plaats als jij dik zes jaar geleden…Jij toen voor tante M. Ik nu voor jou. Hopelijk ben ik net zo dapper als jij…

Wanneer ik ergens mee zat, dan pakte ik mijn telefoon en het eerste nummer wat ik draaide was die van jou. Het duurde maar héél eventjes, en dan had je me al gerustgesteld. “Het komt wel goed, vrouwke”. Ik hoor het je nu nog zeggen. Jij was mijn steun en toeverlaat. Jij hebt zoveel voor me gedaan. Als ik je nodig had, stond je zonder twijfel klaar. Ik heb je nooit terug kunnen geven wat je mij hebt gegeven. Je was mijn allerbeste vriendin, en dat zul je altijd blijven.

Ik weet nog heel goed de dag dat ik moest vertellen dat ik als zeventienjarig meisje zwanger was. Ieder ander was zenuwachtig geweest. Bang voor de reactie van haar moeder. Ik niet. Ik wist zeker dat mijn mama me zou steunen, onvoorwaardelijk van me zou houden. Want zo was jij. Het maakte niet uit welke moeilijkheden er op mijn pad of die van J. kwamen. Je pakte je bokshandschoenen uit de kast, en ging de strijd samen met ons aan. Jeetje, mam, nergens was je bang voor. Je bent de sterkste vrouw die ik ooit gekend heb en die ik ooit zal kennen. Jouw strijd tegen die verschrikkelijke hersentumor is de meest dappere die ik ooit heb kunnen aanschouwen. Je liet jezelf niet klein krijgen. Je plukte de dag en genoot van de dagen dat het goed met je ging. Je lachtte nog steeds om de meest onbenullige dingen, omdat je wist dat lachen nog het enige was dat die ziekte niet in de hand had. Ik ben zo gezegend met een moeder zoals jij. Mama, je bent mijn inspiratie.

Je hebt me vanaf het eerste moment beloofd dat je er alles aan zou doen om mij de toekomst te geven waar ik van droomde. En weet je wat? Je was er altijd, mam. Altijd. Je was er toen ik voor de eerste keer moeder werd van het meisje wat ook jouw hart heeft veroverd. Je was er toen ik het zelf allemaal niet meer wist. Je was er toen ik vocht voor een beter leven. Je hebt me nooit laten vallen. Hoe lelijk ik soms ook deed, je was er voor me. In mijn meest mooie momenten, maar ook in mijn meest duistere. Jij was mijn licht die me de weg wees als ik verdwaald was. Je hebt me dingen geleerd die ik nooit meer zal vergeten. Je bent er met zoveel liefde en toewijding geweest voor mij, voor J., voor D., eigenlijk gewoon voor iedereen. Ik voel me vereerd dat jij mijn moeder bent. Je bent mijn heldin.

Je zult altijd voortleven. In onze gedachten, onze dromen, onze harten. J. en ik zullen nooit moederloos zijn. Ik weet dat je er voor ons zult zijn en over ons zult waken. Onze onvoorwaardelijke liefde is larger than life. We gaan je zo onwijs missen. We zullen je nooit vergeten en altijd van je blijven houden. We zien elkaar later. Rust zacht, lieverd.