Ik zag net een ballon helemaal alleen door de straat vliegen. Het raakte me. Ik vond er herkenning in. De ballon vloog ongecontroleerd, de ene keer vloog het omhoog om vervolgens weer heel snel naar beneden te dalen. Hoe ongecontroleerd het ook mocht zijn, langzaam maar zeker kwam de ballon vooruit. Steeds een stapje verder…

Bijna weekend
Vandaag werk ik tot 18.00 uur, maar daarna is het gelukkig wel weekend! Dit weekend begint met een filmavondje. Dochterlief en ik gaan languit op de bank naar een kinderfilm kijken. Idealiter met een bak popcorn uiteraard. πŸ˜‰ Morgen gaan dochterlief en ik naar mama. Ik denk dat ik zelf zondag nog een keer ga. Het gevoel besluipt me dat mama in haar laatste levensfase is aangekomen… De momenten dat ik bij haar kan zijn, moet ik er ook daadwerkelijk zijn. Spijt is immers kennis die te laat komt.

Hulptroepen
Soms vergeet ik dat er mensen in mijn leven zijn die van me houden en me willen helpen. Ik vecht de dagen meestal alleen door, en ik probeer alles in mijn eentje op te lossen. Ik wil niemand belasten, en ik wil me niet aanstellen. Het voelt gewoon niet okΓ© als ik afhankelijk ben/blijf van familie en vrienden. Familie en vrienden vinden juist dat ik pas veel te laat aangeef waarover ik aan het strugglen ben. Ik licht hen pas in als ik alles al “opgelost” heb. Zij kwamen echter ook met goede alternatieven. Als ik hen gewoon wat had gevraagd, dan had ik zonder veel kopzorgen en sneller een oplossing gevonden. Ach ja, een vriendin zei het gisteren al: “Jouw mama is de eigenwijste persoon die ik ken, maar jij vervult een heel mooie tweede plaats op deze lijst. Je hebt het in ieder geval niet van een vreemde”.

Jullie horen maandag weer van me! Geniet van jullie weekend, en doe geen dingen die ik ook niet zou doen! πŸ˜›

IMG_2150