IMG_1057

Deze imperfecte, misschien zelfs wel lelijke, appels met chocoladeglazuur heb ik gisteren gemaakt als traktatie voor bij dochterlief op school (keer 3). Het zijn misschien niet de mooiste appels, maar iedere appel is met liefde gemaakt. Ik wilde zo graag dat dochterlief een traktatie kon uitdelen waarop zij trots is. Dochterlief heeft geholpen door een stokje in de appels te steken. Ik vond het een beetje te gevaarlijk om haar met die warme chocoladeglazuur in de weer te laten gaan. Ik heb een aantal keer chocolade op mijn hand gekregen, en soms deed het best een beetje pijn. Deze lelijke appels zien er misschien heel onschuldig uit, maar ze hebben veel bij me losgemaakt…

Ik ben een perfectionist. Ik moet alles goed doen van mezelf. Altijd. Mijn hele eigenwaarde lijkt af te hangen van wat ik doe. Ik moet de perfecte moeder zijn, ik moet perfect reageren op mijn moeders ziekte, ik moet perfect zijn in mijn werk, ik moet perfect zijn in het huishouden, ik moet perfect zijn. En zoals ieder ander mens op deze aardbol ben ik het niet. Ik ben niet perfect. Ik maak talloze fouten, als moeder, als dochter van een zieke moeder, als werknemer, als huisvrouw, als mens. Net zoals deze appels heb ik ook mijn gebreken.

Mijn vader was een zeer veeleisende man. Hij nam niet genoeg met gemiddeld, en al helemaal niet met beneden het gemiddelde. Ik liep voortdurend op mijn tenen, zo bang was ik om een fout te maken. Hetgeen wat me het meest bij is gebleven was het moment waarbij ik op een dag als zevenjarige mijn schoenen niet netjes had neergelegd. Ik weet nog dat toen papa thuiskwam ik in angst naar boven rende. Hij kwam me achterna, trok me naar beneden terwijl mama me probeerde te beschermen. Zij probeerde papa van me af te trekken. Hij liet heel eventjes mijn voetjes los, en het lukte me om boven aan de trap te komen. Niet veel later wist hij ook boven te komen. Ik probeerde de deur dicht te houden door aan de klink te trekken, maar hij was sterker dan ik. Huilend vluchtte ik weer naar beneden. Terwijl ik van de trap afrende, gooide papa mijn televisie in mijn rug. Hulpeloos en verloren lag ik op de grond. Ik was een heel stout kind, en het is logisch dat papa dan boos wordt.

Mijn vader heeft me zestien jaar vernederd. Hij gebruikte sinds de scheiding geen fysiek geweld meer, maar zijn woorden zijn wellicht nog wel pijnlijker. Toen ik naar de mavo moest, vertelde papa dat ik beter mijn haar blond kon verven en aan de rand van de stoep kon gaan staan. Met jou komt het toch nooit meer goed. Toen ik zestien was besloot papa dat hij ons niet meer wilde. Mijn broertje en ik waren niet meer zijn kinderen. Zelfs je vader moet jou niet. 

Je zou denken dat het verbale geweld stopte toen papa besloot ons niet meer te willen zien, maar ik kan je eerlijk vertellen dat tot op de dag van vandaag zijn stem nog door mijn hoofd klinkt. Terwijl ik naar bovenstaande appels keek, zag ik hoe lelijk ze eigenlijk zijn.

Verdorie Charis, je kunt nog niet eens zoiets simpels als appels met chocoladeglazuur maken.
Je bent een lachertje.
Moet je kijken, makkelijk stond er bij de beschrijving. En zelfs dat verpest je…
Je kunt wel denken dat je intelligent bent, maar je bent een dom wicht.
Je verpest alles.
Je zult nooit een goede moeder zijn. Je maakt haar alleen maar doodongelukkig.
En nu heb je ook nog eens haar traktatie verpest.
Iedereen zal haar gaan pesten door die lelijke appels.
Je bent een mislukking die het leven van haar kind iedere dag opnieuw de vernieling helpt.
Jij zal nooit goed terechtkomen. Jij verdient jouw dochter niet.

Zij is beter af zonder jou…

Mijn vader is misschien gestopt, maar ik ben verder gegaan waar hij is gebleven. Meestal doe ik een beetje lacherig over dingen waar ik niet zeker van ben, maar deze woorden die zich continue herhalen maken me gek. Deze gedachten stoppen niet zolang ik geen bevestiging heb dat het wel goed is gegaan. Ik blijf mezelf keer op keer kleineren. Ik functioneer prima, echt waar… maar ik denk dat dit stukje nooit over zal gaan. Dat ik altijd zal rondlopen met een duiveltje in mijn hoofd die me naar beneden haalt, die me zo onwijs veel pijn doet.

Dochterlief kwam zeer enthousiast thuis van school. De appels waren goed in de smaak gevallen bij de kinderen in haar klas. Zij vonden de appels prachtig…