De ex was hier gisteren. We hebben een aantal moeizame maanden achter de rug met als dieptepunt het moment waarop ik besloot om hem uit mijn leven te deleten. Ik kwam er via social media achter dat hij een nieuwe vriendin heeft. En ja, ik voelde me enigszins gekwetst. Voornamelijk omdat hij zo open en bloot liet weten dat zij van hem is en toeliet dat zij zo duidelijk kenbaar maakte dat hij van haar is. Hij wilde dat niet toen wij iets met elkaar hadden. Daarnaast heeft hij me naar mijn gevoel laten ‘stikken’. Ik heb nooit meer wat van hem gehoord, na onze laatste afspraak (vier maanden geleden). Hij heeft me nooit gevraagd hoe het met mijn mama gaat. Geen enkele keer.

Ik had hem ge-delete door hem overal te blokkeren. Enkele weken geleden heb ik echter een nieuwe telefoon gekocht, en zonder dat ik het wist waren hiermee al mijn blokkades op whatsapp opgeheven. Ik schrok me werkelijk kapot toen ik opeens een berichtje van hem kreeg. Mijn grootste probleem is mijn loyaliteit naar anderen toe. Als ik eenmaal van iemand houd, dan stopt dat niet zomaar. Hij zal altijd een speciaal plaatsje in mijn hart behouden, hoeveel pijn hij me ook heeft gedaan of doet. Ik was redelijk standvastig toen hij me vroeg of ik hem nog wilde zien. Ik zei zonder twijfel: nee, dat wil ik niet. Ik voelde me trots. Eindelijk wist ik me los te maken van hem…althans dat dacht ik. Hij wilde heel graag langskomen om het uit te praten, en uiteindelijk bezweek ik.

Gisteren wilde hij me op een bepaald moment kussen. Ik heb dat toen afgehouden en hem uitgelegd dat ik vrienden wilde blijven. Hij zei dat hij dat niet kon. Hij zei dat wij voor elkaar zijn gemaakt. Hij zei dat we nu getrouwd waren als hij toen wist wat ie nu weet. Ik zei hem dat ik dit niet meer kan, dat ik die woorden niet meer wil horen. Dat het normaal moet gaan. Ja, moet.. Want ik kan dit niet meer. Love is tough when enough is not enough…