Ik houd van eten, heel veel en vooral ongezond eten. Ja sorry, ik ben echt een fastfood-lover. Als dochterlief thuis is kan ik mezelf natuurlijk niet iedere dag trakteren op een patatje, pizza of what so ever. Als zij thuis is, dan houd ik me prima aan verantwoord eten. Maar goed, dochterlief is om het weekend bij haar papa en eerlijk is eerlijk: dan ga ik los! Het is dan ook niet heel erg gek dat ik de afgelopen maanden nogal ben aangekomen. Eerst voelde ik me daar best prima bij, maar nu kom ik met regelmaat foto’s tegen van mezelf toen ik nog actief was. Een jaar geleden was ik een hardloop-fanaat. Ik was zo trots toen ik de 8 kilometer haalde! Daarna zakte het een beetje in vanwege gebrek aan tijd… En de kilo’s kwamen er weer aan!

Ik houd van eten en ik houd van hardlopen. Het is de balans waar ik al die jaren naar op zoek was. Nu kon ik eten wat ik wilde en ondertussen viel ik mooi een aantal kilo’s af. Mijn benen waren destijds mijn trots. Het is een beetje awkward om te zeggen, maar ik doe het toch: mijn benen waren beauty’s! Vorige week heb ik het roer omgegooid. Het was weer tijd om te gaan hardlopen. Geen tijd is een zwak excuus; voor dingen waar je happy van wordt, moet je tijd VRIJ MAKEN! Ik loop inmiddels geen 8 kilometer meer. Vorige week was ik na drie kilometer helemaal uitgeteld. Het voelde helemaal niet zo lekker als een jaar geleden, maar wat wil je? Na zo lang lazy te zijn geweest! Gisteren ging het al een stuk beter.. Ik liep meer dan 3 kilometer en ik voelde me er gewoon goed bij. Het verschil is dat ik gisteren heb uitgelopen. Nu kwam ik dus niet helemaal oververhit thuis aan. Dat scheelt! Vandaag doe ik weer een poging.. Ik ben benieuwd.

Naast hardlopen doe ik buikspieroefeningen. Ik weet niet of die veel effect gaan hebben aangezien je speciale diëten moet volgen om spieren te krijgen. Blegh, daar heb ik allemaal geen zin in. Dan is de lol er voor mij al af. Vanaf morgen ga ik ook maar wat squats doen. Dikke billen hebben is een droom van me! Hmm, misschien is dat ook wel een beetje awkward, haha! Het sporten helpt me om af te vallen, maar het is ook een manier om te kunnen dealen met de sluipmoordenaar. Laatste tijd spelen er nogal nare scenario’s af in mijn hoofd. Het is te vergelijken met films. Ik raak er meteen door van slag en krijg direct tranen in mijn ogen. De filmpjes gaan namelijk allemaal over een begrafenis. De begrafenis van mama. Ik wil er niet aan denken. Het komt gewoon in één keer naar boven. Het voelt alsof ik mijn mama er mee verraad en alsof ik alle hoop ben verloren. Waarom komt juist die begrafenis steeds zo sterk naar voren? Ik zie mezelf steeds opnieuw instorten. Ook nu krijg ik een brok in mijn keel, dus laat ik er niet te veel over uit wijden. Ik had gewoon het gevoel dat ik het met iemand moest delen… Ik moest het gewoon even kwijt.

Deze blog is in naam van jou,
Mijn heldin, mijn beste vriendin, mijn leven.
Maar vooral mijn moeder.

KLIK HIER VOOR MIJN ACTIE BIJ STOPHERSENTUMOREN.NL