Wat betekent leven voor mij? Betekent leven al die diploma’s die ik heb behaald? Betekent het de tripjes die ik heb gemaakt? Of betekent leven iets wat veel kleiner lijkt dan dat het is? Zijn het niet juist die kleine momenten die je het meest bijstaan? Die er echt toedoen?

Beelden zeggen meer dan woorden. Ik wil jullie een heel klein inzicht geven in mijn leven. De dingen die ik belangrijk vind. Herinneringen die nooit zullen verdwijnen.

Leven is: mama. Afgelopen jaar hebben wij – mama, dochterlief, stiefpapa, broertjelief, schoonzusje – kerst bij mij thuis gevierd. Mama wilde graag leren dansen op hardstyle. Zoals goed terug te zien is in het filmpje heeft mama haar eigen draai er aan gegeven. Grappend noemden we haar destijds nog Romana (van Rinus & Romana. Ken je ze niet? Zoek hen dan maar eens op bij YouTube). Op een andere dag liep ik mijn slaapkamer in en lag mama daar, met een sterretje in haar hand. Prettig gestoord, die mama van mij. Zelfs in het Erasmus lachten we er nog enigszins op los. Misschien kwam dat vooral omdat we nog hoopten op een grove fout  van het ziekenhuis.

Leven is: al die momenten die je niet gepland hebt. Het onverwachts naar een héél fout Hollands feestje gaan. Stappen in Goes én het nog naar ons zin hebben tussen al die – volgens ons – stugge Zeeuwen. Tsjah, we blijven Brabanders hè? 😉 De wijntjes die rijkelijk vloeien en waarvan we weten dat we er de volgende dag spijt van zullen hebben. De dagen dat broertjelief opeens besluit dat het een ge-wel-dig idee is om zijn zus een hele dag te pesten. Op het laatste moment beslissen dat je Oud & Nieuw met je familie wilt spenderen, wat helaas uiteindelijk uitloopt op vuurpijlen die overal en nergens naar toe vliegen. Gekke bekken trekken op je bed, gewoon omdat het kan.

Leven is: dieren. Mijn eigen kattenkop Lola die het geen moeite vindt om duidelijk te laten merken wat ze wel en wat ze niet leuk vindt. Djinga, een Amerikaanse Stafford waar mensen een blokje om voor lopen, maar die stiekem geen vlieg kwaad doet. Schapen, waar ik uren naar kan kijken. Ze kunnen onwijs hoog springen. Ik krijg iedere dag zo ontzettend veel liefde van dieren. Ik zou geen dag zonder hen kunnen.

Leven is: familie. De familiebezoekjes aan mijn – oh zo, ondeugende – neefjes waar ik overduidelijk geen gezag over heb.  Het afzwemmen voor het B-diploma van dochterlief. Ik was trotser dan toen ik zelf afstudeerde aan de universiteit. Het was een lange strijd. Die zwemlessen van dochterlief. Wat is er dan mooier om te zien dat zij alsnog haar doel heeft behaald? Activiteiten op de basisschool van dochterlief waar zij trots als een pauw laat zien wat ze de afgelopen maand heeft geleerd. Dat zijn de momenten waar ik echt van kan genieten. Family first is één van mijn belangrijkste motto’s.

Leven is: friends. Niet alleen op momenten dat het goed gaat en we het leuk hebben. Nee, juist ook op de momenten dat we elkaar nodig hebben.