Geloven jullie in voortekenen? In een soort van zesde zintuig? Ik heb lang getwijfeld om hier iets over te schrijven, omdat dit waarschijnlijk heel ongeloofwaardig overkomt.. Soms denk ik zelf dat ik een beetje gek ben geworden.

Toen ik jong was voelde ik de dood heel sterk. Het is een zware last om mee te dragen. Als ik zei dat ik het gevoel had dat iemand zou gaan sterven, dan gebeurde dit ook. Bij mijn overgroot oma werd ik wakker na een droom. Hierin nam zij afscheid van mij. Het moment dat ik wakker werd was tegelijkertijd het moment dat zij haar laatste adem uitblies. Ik heb ook over het leven gedroomd. Vanaf mijn zestiende had ik regelmatig dromen over dat ik een oefenbaby opgestuurd kreeg, niet wetende dat ik 2 jaar later moeder zou zijn. Na een tijdje was ik er klaar mee en heb ik hulptroepen ingeschakeld om mijn poort naar die andere wereld te sluiten.

Bij dochterlief krijg ik wel hoofdpijn als zij een migraine-aanval heeft. Ook als zij niet bij me is. De laatste tijd lijkt mijn poort weer een beetje verder open te staan. Op tv heb je regelmatig reclamespots over een fonds dat geld verzamelt voor onderzoeken naar hersenstam-kanker bij kinderen. Het is een soort kanker dat vrijwel alleen voorkomt bij kinderen. Ik was buiten proportioneel bang dat dochterlief dit zou hebben. De woensdag voordat we wisten dat mama een hersentumor heeft, werd ik wakker na een droom. Ik had heel erge hoofdpijn. Het enige wat in me opkwam was het woord hersentumor. Mama heeft het soort kanker dat vrijwel alleen bij kinderen voorkomt… Misschien leg ik de verbanden verkeerd. Misschien ben ik ook wel gek aan het worden, maar langer mijn intuïtie negeren? Nee, dat doe ik niet meer.

We hebben vandaag bij Daniël Den Hoed een gesprek gehad over bestralen. Mijn moeder heeft een zeer zeldzame soort hersentumor, aangezien slechts 1 op de miljoen volwassenen deze vorm van hersentumor krijgt. Ze weten wel dat bestralen bij kinderen vaak aanslaat, maar anderzijds komt de tumor altijd terug. We krijgen nu tegenstrijdige verhalen te horen. De ene zegt dat de tumor niet eens zal verkleinen, terwijl de ander zegt dat de tumor zelfs weg kan gaan. Wie moeten we geloven? Ik ga maar voor de beste optie…

Toeval. Ik geloof er niet in. Mijn ex benaderde me pasgeleden. Zijn oom had een hersentumor. In het boek wat ik nu aan het lezen ben, heeft de moeder van de hoofdrolspeelster in het verhaal een hersentumor. Waarschijnlijk let ik er nu meer op en valt het daarom extra op. Maar toch vraag ik me af waarom het uitgerekend nu allemaal op mijn pad komt…

Deze blog is in naam van jou,
Mijn heldin, mijn beste vriendin, mijn leven.
Maar vooral mijn moeder.

foto 1 (10)