Een hadith is in het kort gezegd een overlevering van het leven van de Profeet (vrede en zegeningen zijn met hem), wat hij heeft gezegd, gedaan heeft of goed- of afgekeurd heeft. De hadith speelt een zeer grote rol binnen de islam en is onmisbaar om de islam goed te kunnen praktiseren. De hadith geeft belangrijke informatie weer die noodzakelijk is voor een moslim om te kennen en dus is kennis over hadith belangrijk. Er zijn tevens hadithen die berichten over wat anderen in het bijzijn van de profeet gezegd of gedaan hebben zonder dat de profeet zijn commentaar gaf. Moslims interpreteren dat als stilzwijgende erkenning door de profeet. Een hadith heeft meestal de vorm van een ooggetuigenverslag door een tijdgenoot, een ‘metgezel’ (ṣāḥib, mv. aṣḥāb) van de profeet. Hij bestaat meestal uit twee delen: de isnad en de tekst (matn). De isnad (Arabisch isnād اسناد) is de overleveringsketen waarin de namen van de mondelinge overleveraars van de hadith worden opgesomd. Kenmerkend is het steeds voorkomende woordje ‘an’, ‘van’, ‘op gezag van’.

Voorbeeld van een hadith:

Overleveringsketen (isnād): A heeft mij overgeleverd van (ʿan) B, die het gehoord had van C: mijn vader heeft mij verteld:

Tekst (matn): ‘De profeet verrichtte het gebed aan het graf na de begrafenis en sprak daarbij vier maal het Allāhu akbar uit.”

Niet door elkaar halen:

De soenna van de Profeet is diens normatieve gedrag, een abstract begrip. Hadithen zijn de teksten waarin de soenna is neergelegd. ‘De hadith’ staat ook wel samenvattend voor de hele hadith-literatuur, de verzamelde hadithen.

Door moslims wordt – naast de Koran – veel gezag toegekend aan de Hadith (dat zijn de overleveringen van Mohammed en zijn volgelingen). Pas in 733, een eeuw na de dood van de profeet in 632, verscheen de eerste biografie van Mohammed die verzameld en samengeteld is door Mohammad Ibn Ishaq. Er staat in grote verzamelingen overleveringen beschreven wat Mohammed (of zijn naasten volgelingen) zei en deed, wat de soenna ofwel ‘de weg’ heet. Moslims kennen ook aan zijn algemene spreken en handelen het gezag van een goddelijke openbaring toe. Islamitische wetgeleerden en theologen hebben de eerste drie eeuwen veel discussies gevoerd over de vraag welke van de overgeleverde tradities, die elkaar op sommige punten tegenspreken, authentiek zijn en welke later verzonnen zijn (Wikipedia).

Al-Bukhari was een zeer gerespecteerde uitlegger en ‘redacteur’ van de Hadith uit de negende eeuw. Al-Bukhari was een soennitisch geleerde. Samen met Muslim, een andere Hadith-geleerde, legde hij collecties aan van ‘zeer betrouwbare’  Hadith. Al-Bukhari en Muslim hebben hiermee grote invloed gehad op de ontwikkeling van de islamitische jurisprudentie. De Koran en de Hadith vormen met elkaar de basis voor het leven en de leer van de moslim. Er werden vanuit de Koran en de Hadith islamtische wetten samengesteld – de sharia. De sharia wordt in ongeveer de helft van de islamitische landen in een gemengd rechtssysteem gehanteerd, naast een wetgeving volgens het westerse model (Wikipedia).

Wil je meer informatie? Lees dan ook de volgende blogs!