Lees eerst voorgaande hoofdstukken.

Bang ren ik zo snel mogelijk de straat uit. Al rennend kijk ik achterom. Hij volgt me nog steeds. Ik probeer nog harder te rennen. Hij haalt me bijna in. Hij is sneller dan ik. In paniek ren ik de eerste straat naar links in. Hopelijk weet ik hem hier af te schudden. Paniekerig zie ik dat het een doodlopende straat is. Ik kan geen kant meer uit. Mijn hart klopt in mijn keel. Ik zie hem op mij af komen rennen. Als hij ziet dat ik geen kant meer op kan, verschijnt er een grijns op zijn gezicht en begint hij zachter te lopen. Hij haalt zijn mes tevoorschijn. Ik probeer te gillen, maar er komt geen geluid uit mijn mond. Bevroren van angst blijf ik staan. Mijn geest en lichaam zijn niet langer op één lijn. Ik wil iets doen, maar mijn lichaam werkt niet mee. Het doet helemaal niets meer. De tranen stromen over mijn gezicht. Ik voel me hulpeloos en wanhopig. Hij staat nu op nog geen meter afstand van me vandaan. Nauwlettend houd ik iedere beweging die hij maakt in de gaten. Ik wil hem smeken om me niets te doen. Ik smeek God om over mij te waken en mijn leven te besparen. Hij laat het mes over mijn hals glijden. Hij snijdt met het mes de knoopjes van mijn blouse open. Ik begin te trillen van angst. Hij lacht zijn verrotte tanden bloot. De geur van zijn lichaam maakt me misselijk. Het is de doordringende lucht van het wekenlang niet douchen en het nuttigen van te veel verboden middelen. De adem uit zijn mond is onverdraagelijk. Hij trekt mijn blouse verder kapot. Hier sta ik dan, in een steeg met een ontbloot bovenlichaam. Morgen sta ik in de krant als het zoveelste slachtoffer van een geweldsdelict. Ik weet niet of ik het zal overleven. Het beste is om me zo weinig mogelijk te verzetten, misschien overleef ik dit dan. Hij probeert me te zoenen. Ik begin te kokhalzen. Dit maakt hem kwaad. Hij snijdt me in mijn nek met het mes. Ik word nog misselijker en moet overgeven. Hij trekt me aan mijn haren omhoog en slaat me met een vuist in mijn gezicht. Hij duwt me zo hard als hij kan tegen de muur met mijn gezicht en trekt mijn broek naar beneden. Oh God, waarom gebeurt me dit? Mijn gezicht schaaft tegen de muur en begint te branden. Er komt opeens een oerdrift bij me naar boven wat het niet kan toestaan dat een man mijn lichaam misbruikt. Met een ruk draai ik me om en trap hem in zijn geslachtsdelen. Hij schreeuwt het uit van pijn. Echter weet hij me nog wel met het mes in mijn buik te steken. Ik probeer weg te vluchten, maar de pijn in mijn buik maakt dat ik niet snel kan lopen. Iedere stap gaat gepaard met pijnscheuten. De wond bloedt hevig. Ik strompel door de straat, maar hij heeft me al snel tegen de grond geslagen. Naakt lig ik op de grond. Het lukt me nu wel om te schreeuwen. Ik roep op hulp. Niemand die me hoort. Hij bijt me heel hard in mijn nek terwijl hij me met geweld penetreert. Ik probeer me buiten te sluiten van wat er gebeurt. Ik probeer met mijn gedachten bij alle mooie momenten in het leven te zijn. Bram, mijn familie, mijn werk, mijn vriendinnen, alle momenten dat ik om hen moet lachen, de ontroerende momenten. Ik denk aan alles zolang ik maar niet hoef te voelen wat me nu wordt aangedaan. Ik huil zachtjes. Ik wil hem niet laten zien hoe bang ik ben en hoeveel pijn het me doet. Ik laat het me aan doen, zonder een weerwoord, zonder gevecht. Ik wacht rustig af tot het voorbij is. Het vechten had geen zin. Waarom zou ik me er nog tegen verzetten? Deze vieze smerige man zal ik nooit meer vergeten. Ik zal nooit meer deze dag vergeten. De dag dat alles veranderde. De dag dat ieder stukje van mij kapot werd gemaakt door een zwerver die ik uit goedheid wat geld gaf. Het signaal voor hem om mij dit aan te doen. Als hij klaar is draait hij me op mijn rug. Hij heeft nog steeds het mes in zijn handen. Net op het moment dat hij me met het mes in mijn borst wil steken, wordt zijn arm vastgegrepen door een stevige mannenhand.


Met pijn in mijn hart zal Alice niet meer iedere donderdag op mijn blog te lezen zijn. Ik blijf wel verder schrijven aan dit fictieve verhaal, maar zal het pas publiceren als het helemaal af is. Kun jij niet wachten tot het moment dat het helemaal af is? Mail dan naar dewereldvananna@outlook.com en je ontvangt iedere donderdag een nieuw hoofdstuk via de mail.