17 april 2008

Vandaag was mijn eerste dag in Kentron. Ik voel mezelf hier een stuk beter dan op de PAAZ. Waarschijnlijk komt dit omdat hier meer lotgenoten zijn en de mensen me dus ook beter begrijpen. Ook is het hier heel erg gezellig. Ja, ik voel me heel goed vandaag. Ben alleen wel supermoe. Ga nu dus lekker douchen en slapen. Ik heb vandaag een urinetest gedaan. Dat was best wel eng. Het duurde ook ontzettend lang voordat het lukte. Er bleef namelijk heel de tijd iemand bij staan. Tot drie keer toe lukte het niet. Daarna (gelukkig) wel!!!

Het is jaren geleden dat ik dit terug heb gelezen. Ik vind het moeilijk om het dagboek te lezen, omdat het mij confronteert met wie ik was. Ik wil liever niet geconfronteerd worden met wie ik was voordat ik mijn leven beterde. Het is echter wel een heel waardevol stuk, zeker voor mij nu ik aan de andere kant van de tafel zit (namelijk als maatschappelijk werkster). Het geeft mij beter inzicht in hoe het is om cliënt te zijn. Het verbaast me dat ik zo positief ingesteld was toen ik naar Novadic-Kentron overgeplaatst werd.

Aanvankelijk heb ik zes weken op de PAAZ-afdeling in het ziekenhuis doorgebracht. De reden dat ik werd opgenomen was namelijk een poging tot zelfdoding. Ze kwamen er bij de PAAZ-afdeling achter dat het verstandig was dat ik eerst mijn verslavingsproblematiek zou aanpakken. Wellicht hadden al mijn problemen namelijk juist wel te maken met het feit dat ik verslaafd was. In mijn herinnering voelde ik me juist veel fijner op de PAAZ-afdeling. Hier kon ik tenminste iedere dag mijn familie en vrienden zien. Dit was niet het geval bij Novadic-Kentron.

Nu kan ik  me haast niet meer voorstellen hoe het was om urinecontrole’s te moeten doen. Ik kan me haast niet meer voorstellen dat ik zelf het meisje ben wat dit dagboek heeft geschreven. Wat moet zij dapper zijn geweest! 😉 Het lukt mij haast niet om te plassen als ik weet dat er mensen in de buurt van het toilet zijn, laat staan dat ik het durf als er iemand staat te kijken. Het is een vrij intiem moment dat je vervolgens wel met iemand moet delen. Ergens is het heel vernederd. Toch deed dit meisje het. Een meisje dat er alles voor over heeft om haar leven te beteren. Een meisje dat niet langer wil overleven, maar eindelijk een keertje wil gaan leven. Een meisje met een veelbelovende toekomst. Een meisje waar ik trots op kan zijn.

Every addiction arises from an unconscious refusal to face and move through your own pain. Every addiction starts with pain and ends with pain. Whatever the substance you are addicted to – alcohol, food, legal or illegal drugs, or a person – you are using something or somebody to cover up your pain.