Hiding my pain and acting strong, afraid to cry and show my tears, I struggle with all this years later.

Er zijn mij dingen overkomen waar ik geen invloed op had. Er zijn mij dingen aangedaan, zonder dat ik kon terugvechten en zonder dat ik het kon stoppen. Ik was machteloos.

Voor langere tijd heb ik alles gedaan om de pijn, het verdriet en het schuldgevoel ver weg te stoppen. Ik gebruikte drugs om deze gevoelens niet meer te hoeven voelen. Ik had me neergelegd bij de rol als slachtoffer. Een rol waarvoor ik zelf niet had gekozen. Het is een rol die me opgedrongen is. Zij hebben van mij een slachtoffer gemaakt.

Ik heb zo lang geen controle gehad over mijn eigen leven. Zij hebben zoveel van me afgenomen. Mijn hele wereldbeeld is vervormd. Ik zie geen mooie wereld waar de kansen voor het oprapen liggen. Ik zie geen wereld met mensen met persoonlijkheden waar je niets anders dan trots op kunt zijn. Ik zie een wereld waarbij je alles in twijfel moet trekken en waarbij je altijd moet oppassen voor het slechts wat op je pad kan komen.

Zij hebben niet alleen een slachtoffer van me gemaakt. Ze beïnvloeden nog iedere dag mijn leven. En zij? Zij leven vrolijk verder. Ze verhuizen naar een prachtig land met een nog prachtigere baan. Zij stichten een gezin zonder ooit nog maar terug te denken aan wat ze mij hebben aangedaan. Soms zoeken ze zelfs nog nonchalant contact met me, alsof er nooit wat is gebeurd. Zij zijn gelukkig. Unfair.

Het is makkelijk om, als buitenstaander, te zeggen dat ik hen geen kans moet geven om me te beïnvloeden. Ik zou waarschijnlijk hetzelfde zeggen als ik hen was. Maar zij weten niet hoe het voelt om je beslissingsvrijheid te verliezen, als anderen jouw lichaam uitbuiten en als anderen je slaan terwijl je schreeuwt voor je leven. Zij weten niet hoe het voelt als er niemand is die je helpt. Ik wil hen m’n leven niet laten beïnvloeden. Ik vind het ook niet leuk dat ze mij hebben veranderd in een véél slechtere versie van mezelf. Ik heb in het duister geleefd. Het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben.

Ik heb deze mensen vergeven, maar vergeten zal ik het nooit. Het kost me heel veel moeite, maar ze krijgen niet anders dan vriendelijkheid van mij. Ik zal hen altijd met respect benaderen. Ik zal ze begroeten als ik hen op straat tegenkom. Maar weet je, ik ben niet langer een slachtoffer meer. Ik weet inmiddels hoe ik terug moet vechten. Ik zal hen nooit iets aandoen wat bij wet verboden is. Ik zal nooit hetzelfde monster worden als zij… maar er komt een moment dat zij moeten boeten voor wat zij hebben gedaan, en dan zal ik vanuit de zijlijn toekijken. Ik zal deze mensen recht in hun ogen aankijken tijdens hun ondergang, het moment dat zij zichzelf verliezen. Het maakt me misschien een slecht mens, maar ik laat me niet meer zomaar dingen overkomen.

Enough is enough.