Vaak wil de stalker het slachtoffer in zijn greep houden door het slachtoffer te bespieden of voortdurend angst aan te jagen. Dit komt vooral voor na een afgebroken relatie. Meestal zijn stalkers psychisch of emotioneel labiele mensen, waarbij vaak een psychische stoornis of dwangmatig handelen in het spel is. Een stalker kan zich een liefdesrelatie inbeelden, of kan een liefdesrelatie met zijn of haar slachtoffer achter de rug hebben. In dit laatste geval is het vaak de laatste die de relatie heeft verbroken, wat de stalker niet kan verwerken. Bij zowel ingebeelde als verleden liefdesrelaties denkt de stalker bij iedere reactie van de gestalkte: “maar eigenlijk houdt hij/zij van mij”.

Vanochtend werd ik gebeld door een vreemd nummer. Ik heb het nummer gegoogled en het blijkt het algemene nummer te zijn van gevangenissen. Mijn hart maakte een kleine sprong toen ik dat las, en niet van vreugde…

Ongeveer een jaar geleden leerde ik Mister M. kennen. Hij leek me een aardige jongen. Hij is intelligent, grappig, lief en had echt aandacht voor me. We raakten steeds meer gehecht aan elkaar. Hij vertelde dat hij een antisociale persoonlijkheidsstoornis en kenmerken van schizofrenie heeft. Ik kon me daar destijds nog helemaal niet in vinden, maar hoe hechter we raakten, hoe grimmiger ons contact werd. Ik kreeg langzaam een afkeer van hem. Als hij boos was, dan bedreigde hij me en voelde ik me gewoon niet echt veilig. Ik besloot het contact te verminderen. Ik begon hem na een tijdje echt eng te vinden, maar zijn reactie op het verbreken van het contact was eigenlijk nog veel enger. Hij werd woedend als ik mijn telefoon niet opnam. Zijn gedachtegang was heel erg vreemd. Op een dag belde hij me en hij zei dat hij naar mijn adres zou komen. Ik had hem nooit verteld waar ik woonde! Dat was het moment dat ik me bedacht dat ik misschien in gevaar kon zijn. Je denkt dat je wel enigszins mensenkennis hebt, maar deze keer had ik me echt vergist. Hij wist dat ik angstig werd en zijn bedreigingen werden steeds heftiger. Hij zei dat ie me wilde vermoorden…

Hij vertelde me dat hij vrouwen vaker wat had aangedaan en dat mijn moment ook nog wel zou komen. Hij wilde mijn hart uit mijn lijf rukken en hij voelde diepe haat voor me. Nooit heb ik iemand verteld dat ik zodanig bedreigd werd. Ik blokkeerde zijn nummer en hoorde een tijdlang niets van hem. Ik schaamde me dat ik iemand had vertrouwd die tot gevaarlijke dingen in staat is. Ik durfde het niet te vertellen. Hij begon echter na een tijd mijn familie te bellen (hoe creepy is dat?!). Zij begonnen zich ook zorgen te maken. Hij vertelde tegen hen dat hij de Ex wilde vermoorden. Het voelt soms nog steeds alsof het allemaal mijn eigen schuld is. Ik ondernam geen actie, omdat ik dacht dat ik het had uitgelokt. Ik zou het wel verdiend hebben met de verkeerde signalen die ik gaf. Uiteindelijk wilde ik toch naar de politie stappen, maar toen werd het stil aan zijn kant.

Het duurde een paar maanden voordat ik doorhad waarom het stil was. Ik kwam erachter via een brief vanuit de gevangenis. Een brief waarin hij me de liefde verklaart en om vergiffenis vraagt. Hij vraagt in deze brief of ik hem wil terugschrijven, zodat hij weet of hij contact met me op mag nemen. Paar weken later belde hij en liet een voicemail-berichtje achter. Hierna was het gelukkig weer stil.

Nu werd ik dus weer gebeld. Ik wil gewoon dat hij me met rust laat! Ik weet niet waarvoor hij vastzit. Ik weet alleen dat ie over zes maanden vrijkomt. Hij moet me dan echt vergeten zijn, anders zit de kans er in dat ik moet verhuizen…