Er is één man die ik tot op heden niet los heb kunnen laten. Ik check nog steeds zijn Facebookpagina. Het is eigenlijk te triest voor woorden, gezien het feit dat het al 6 jaar over is. Het is al wel iets gesleten, maar ik zal altijd een zwakke plek voor hem houden.

Ik was 22 toen we een relatie kregen. Hij is een jaar jonger dan ik. In de eerste weken van de relatie kreeg ik vaak berichtjes van zijn ex-vriendin. Ik was zo blind dat ik het niet kon geloven dat hij vreemdging met haar en dat hij nog bijna iedere dag bij haar was. Hij liet zoveel liefde zien dat ik het niet kon en wilde geloven dat zij de waarheid sprak. Ik wilde hem niet kwijt. Hij was de eerste die mij het gevoel gaf dat ik echt geliefd werd.

We gingen na een maand al samenwonen. Hierdoor kreeg ik nog meer het gevoel dat hij echt van me hield. Je gaat immers niet samenwonen met iemand waar je niet van houdt. Althans, ik zou dat niet kunnen. In deze tijd had ik veel problemen. Ik was kwetsbaar. Ik was gebroken. Ik begon in deze periode te merken dat hij nogal veel drugs gebruikte. Ik hield toen al te veel van hem, en wilde hem helpen en hem veranderen maar no way dat ik hem wilde verlaten. Hij was de jongen die me kwam ophalen van school. Hij was de jongen die me troostte als ik verdrietig was. Ik wilde niet zien dat hij daarnaast mij van binnen kapot maakte.

De enige die daadwerkelijk veranderde was ikzelf. Hij kwam soms nachtenlang niet thuis, hij deed vaker gemeen dan lief, hij ging vreemd en had vaak schijt aan me. Ik kon niet zonder hem leven, dacht ik. Ik wilde liever kapot gemaakt worden door hem dan dat ik hem niet in mijn leven zou hebben. Deze relatie maakte me alleen maar kwetsbaarder dan dat ik al was.

De relatie stopte toen ik werd opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. We hebben elkaar lang niet losgelaten. We namen steeds weer contact met elkaar op. Ik wilde hem niet helemaal kwijt. Ik besef nu dat hij mijn zwakke plek is omdat hij me zwakker maakte als persoon. Een relatie hoort je kracht te geven, hoort een toevoeging te zijn, hoort je een beter mens te maken. Als je een sterker persoon bent, weet je wat goed en wat fout is. Dan weet je dat je sterk genoeg bent om alleen verder te gaan en durf je te vertrouwen op je eigen kracht. Hij maakte me piepklein en daardoor kon ik niet verder zonder hem. Nog steeds voel ik me piepklein bij mensen die me aan hem doen denken. Ik heb soms nog steeds het gevoel dat ik hem nodig heb. Niet omdat onze relatie zo geweldig was, maar juist omdat hij alle kracht, al het zelfvertrouwen en een stukje van mij met zich heeft meegenomen op de dag dat het definitief over was.