Ik heb vrij veel reacties gekregen op mijn eerste blog die ik hier heb geplaatst. Ik probeer deze allemaal te beantwoorden. Ik ben me er van bewust dat ik me kwetsbaar opstel door uit te leggen waarop mijn blogs over de islam & discriminatie van moslims is gebaseerd. Ik ben zelf namelijk geen moslim, en ik heb ook niet de intentie om me te bekeren. Ik ben katholiek, maar om eerlijk te zijn geef ik hieraan zelfs mijn eigen draai. Iedereen mag me daarop veroordelen. Ik zal me later moeten verantwoorden tegenover de Heer. Ik probeer zo oprecht en eerlijk mogelijk te leven, maar ik weet zeker dat ik fouten heb gemaakt.

Koppig en eigenwijs. Die twee woorden hoor ik vaak. Ik luister niet naar anderen, en ik weiger ook maar iets van anderen aan te nemen. Ik heb altijd de neiging om op te komen voor mensen die in een hoekje worden gedrukt. Tegenover moslims ben ik degene met het hoogste woord om mijn roots te beschermen, tegenover moslimhaters heb ik het hoogste woord om het op te nemen voor deze onderdrukte groepering. Ik kan niet aanhoren hoe mensen elkaar veroordelen. Dit heeft tot het punt geleid dat ik door verschillende groeperingen met een scheef oog word aangekeken.

Wat ik echt heel erg vind is dat ik aan mezelf ben gaan merken dat ik niet meer in discussie durf te gaan. Voor het schrijven van dit blog durf ik amper mijn eigen naam te gebruiken, omdat ik niet weet wat voor consequenties dit zal hebben. Toen ik verliefd werd op een moslim durfde ik dit niet te vertellen omdat ik bang was dat mensen me niet meer zouden accepteren, en mijn voorgevoel werd bevestigd. Sommige van mijn ‘vrienden’ lieten me vallen, ik werd uitgescholden, ik werd vernederd en ik werd genegeerd. Wie zegt dat eer voor het Nederlandse volk niet belangrijk is, heeft duidelijk niet in mijn schoenen gelopen. Wat me het meest heeft aangegrepen is dat iemand tegen me zei dat ik een landverrader ben, en dat als ik een ongeluk zou krijgen…  ze me moeten laten liggen. Dat waren niet de moslims die dergelijke dingen zeiden, maar Nederlanders. Nederlandse vrouwen horen geen relatie te beginnen met moslims. Dat was het moment dat ik begon te beseffen dat het hier niet correct is om iedereen te accepteren voor wie hij of zij is. Je mag mensen blijkbaar hier niet beoordelen op hun persoonlijkheid, maar je moet je mening baseren op de groepering waartoe men behoort. Ik ben een outlier in mijn eigen groep, en daarom weet ik hoe het voelt om gediscrimineerd te worden. Dit is precies waarom ik zo hoop op een dag dat iedereen vreedzaam met elkaar kan samenleven en waarbij iedereen elkaar accepteert en respecteert. Het spijt me voor ieder die niet hetzelfde wenst als ik, maar niets of niemand verandert mijn dromen en wensen, ongeacht met welke beredenering men ook komt.